این اتفاق بیشتر از آنچه تصور می‌کنید رخ می‌دهد، به‌ویژه در مورد بیماری‌های پیچیده‌ای که علائم مشترکی با یکدیگر دارند. به گفته کارشناسان، اکثر افراد در طول زندگی خود حداقل یک بار با خطای تشخیصی مواجه می‌شوند.
درصدی خطای تشخیصی در میان میلیون‌ها مراجعه به مرکز درمانی گریزناپذیر است، اما در مجموع خطر آسیب جدی ناشی از تشخیص درست چندان زیاد نیست، بنابراین بیماران نباید دچار وحشت شوند یا اعتماد خود را به کادر درمان از دست بدهند. کدام بیماری‌ها بیشتر ممکن است تشخیص داده نشوند؟
بیشتر خطاهای تشخیصی مربوط به بیماری‌های شایع هستند، نه بیماری‌های نادر. این موارد شامل عفونت‌ها، بیماری‌های قلبی-عروقی و سرطان‌ها می‌شوند. برخی بیماری‌ها در صورت تشخیص نادرست، احتمال بیشتری برای ایجاد آسیب‌های جدی دارند؛ از جمله سکته مغزی، سپسیس (عفونت خون)، ذات‌الریه، لخته‌های خونی (ترومبوآمبولی وریدی) و سرطان ریه.
سرطان‌ها از جمله مواردی هستند که اغلب تشخیص داده نمی‌شوند یا تشخیص آنها با تأخیر همراه است؛ به‌ویژه سرطان‌های روده بزرگ (کولورکتال)، ریه، پستان، پروستات و مثانه. حمله قلبی، سکته مغزی، سپسیس، آمبولی ریوی و خونریزی مغزی نیز در این فهرست قرار دارند.
از جمله موارد اشتباه گرفته شدن یک بیماری با بیماری دیگر می‌توان به این مثال‌ها اشاره کرد: سرطان روده بزرگ که به بواسیر نسبت داده می‌شود اختلال دوقطبی که به عنوان افسردگی تشخیص داده می‌شود سرطان ریه که در عکس‌برداری قفسه سینه به عنوان ذات‌الریه تشخیص داده می‌شود وجود خون در ادرار که به عفونت ادراری نسبت داده می‌شود در حالی که علت آن سرطان مثانه است علامت جدیدی که به یک بیماری مزمن موجود نسبت داده می‌شود. به عنوان مثال، سرفه و کاهش وزن ممکن است به بیماری انسدادی مزمن ریوی نسبت داده شود در حالی که علت آن سرطان ریه است. ام اس: نمونه‌ای از تشخیص اشتباه در هر دو جهت
ام اس نمونه خوبی از این است که چگونه یک تشخیص می‌تواند به بیش از یک روش اشتباه انجام شود. …
دانلود از کافه بازار
