فولاد مبارکه؛ تکیه‌گاه نقدینگی زنجیره تولید و سپر اشتغال صنایع پایین‌دست

پایداری و بالندگی ساختار صنعتی هر کشور پیش از آنکه وابسته به ابزارها و تجهیزات فیزیکی باشد، در گرو سلامت، روانی و امنیت گردش سرمایه در امتداد تمامی حلقه‌های زنجیره ارزش است. تاریخ توسعه صنعتی جهان به‌روشنی اثبات کرده که هرگاه مناسبات میان صنایع بالادست و پایین‌دست به سطح یک رابطه خشک، روزمره و صرفاً معاملاتی تقلیل یابد، نخستین تکانه‌های اقتصادی قادر خواهند بود کل سازه تولید را با چالش‌های ساختاری مواجه سازند.

این حقیقت در شرایط ویژه اقتصاد ایران اهمیتی مضاعف و سرنوشت‌ساز پیدا می‌کند؛ اقتصادی که دهه‌هاست در کانون تندبادهای تحریم، ناترازی‌های ساختاری، محدودیت‌های بین‌المللی و فشارهای سهمگین ناشی از نبرد اقتصادی و تلاطم‌های بحران‌زا و ژئوپلیتیک قرار داشته است. در چنین جغرافیای پرتلاطمی، بنگاه‌های مادر و پیشران نمی‌توانند و نباید رسالت خود را صرفاً در ترازنامه‌های مالی محدود و محصور کنند؛ بلکه وظیفه تاریخی آن‌ها حکم می‌کند که در نقش لنگرگاه ثبات ملی، تنظیم‌کننده تعادل زنجیره و سنگرگاه مقاومت تولید قد علم کنند.

فولاد مبارکه در طول سالیان پرفرازونشیب گذشته، با درک عمیق از این مسئولیت ملی و با پیاده‌سازی راهبردهای نوآورانه به‌ویژه در عرصه مهندسی مالی و توسعه فروش اعتباری، نه تنها نبض تولید خود را حفظ کرد، بلکه مانع از فروریختن بنیان‌های صنعتی کشور و به‌ویژه کارخانجات وابسته به صنایع تبدیلی و پایین‌دستی شد. …