به نوشته این نشریه شاید وسوسهکننده باشد که نتیجه بگیریم خطر اختلال در عرضه انرژی بیش از حد بزرگنمایی شده؛ اما چنین برداشتی میتواند گمراهکننده باشد. بحران هرمز تاکنون تنها به افزایش نسبتا محدود قیمت نفت منجر شده، زیرا ترکیبی غیرمعمول از شرایط مساعد و سالها سرمایهگذاری در حوزه امنیت انرژی به کمک بازار آمده است. پیش از آغاز بحران، بازار نفت با مازاد عرضه مواجه بود، ذخایر در سطح نسبتا بالایی قرار داشت، عربستان سعودی و امارات متحده عربی خطوط لولهای برای دور زدن تنگه هرمز احداث کرده بودند و دولتها و شرکتها نیز ذخایر اضطراری و تجاری قابلتوجهی در اختیار داشتند. علاوه بر این، چین با کاهش واردات خود به ثبات بازار جهانی نفت کمک کرد؛ پکن از ظرفیت عظیم خود برای کاهش خرید نفت، استفاده از ذخایر، کاهش خوراک پالایشگاههای صادراتمحور و محدود کردن مصرف داخلی بهره گرفت.
اما این شرایط ممکن است دوام نیاورد. اگر بحران وارد مرحله جدیدی شود، بهگونهای که خطر سرایت آن به کشورهای دیگر افزایش یابد و تنگه هرمز همچنان مسدود بماند، بازار نفت که اکنون نیز به دلیل کمبود فرآوردههای پالایشی مانند گازوئیل و سوخت جت تحت فشار است، ممکن است شاهد جهش شدید قیمت نفت خام باشد. حتی اگر تنشهای منطقهای کاهش یابد، احتمال تداوم اختلال در تردد کشتیها از تنگه هرمز همچنان وجود خواهد داشت؛ به این معنا که عبور و مرور یا مستقیما تحت کنترل ایران قرار خواهد گرفت یا دستکم در معرض اختلال از سوی تهران خواهد بود. بنابراین انتظار برای سناریویی خوشبینانهتر در ماههای آینده چندان واقعبینانه نیست. …
