این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
گروه اجتماعی – سعید تهرانی: روز گذشته نهم شهریور، روز ملی یوزپلنگ آسیایی بود، سال هاست که این روز بدون جشن به پایان می رسد، زیرا گرفتار بحران کمبود بودجه، ناهماهنگی دستگاهها و توسعه است، بحرانی که اگر برای آن تصمیمی گرفته نشود، ممکن است آخرین یوزهای جهان را نیز از ایران بگیرد. ایرانی که مسئولیت حفظ آخرین بازماندههای یوز آسیایی در جهان را بر عهده دارد، اما هنوز نمیتواند با اطمینان بگوید دقیقاً چند یوز در زیستگاههایش زندگی میکنند.باقر نظامی، مدیر پروژه حفاظت از یوز آسیایی به ایسنا می گوید: تازهترین برآوردهای پروژه حفاظت از یوز آسیایی نشان میدهد تا پایان سال ۱۴۰۴، دستکم ۲۷ یوز در طبیعت کشور شناسایی شدهاند که شامل ۷ نر، ۶ ماده، ۵ توله و تعدادی یوز که جنسیت آنها هنوز مشخص نشده است. در کنار این جمعیت، حدود ۶ یوز نیز در سایت تکثیر در اسارت نگهداری میشوند. وقتی سرشماری منظم وجود ندارد، هر عددی بیش از آنکه یک آمار دقیق باشد، حداقل اطلاعات قابل اتکاست. این یعنی سیاستگذاری برای حفاظت از یکی از ارزشمندترین گونههای جانوری کشور، بر پایه دادههایی انجام میشود که خود متولیان حفاظت احتمال خطا در آن را میپذیرند. «حفاظت با چشمان بسته» یعنی چه؟
نظامی ، وضعیت موجود را با یک عبارت هشداردهنده توصیف میکند: «حفاظت با چشمان بسته.» به گفته او، پایش یوزها هنوز سیستماتیک نیست و اطلاعات موجود عمدتاً از تعداد محدودی دوربین تلهای، گزارش مردم محلی و مشاهدات اتفاقی به دست میآید. این وضعیت باعث شده شناخت دقیق جمعیت، مسیرهای جابهجایی و حتی عوامل مرگومیر یوزها با دشواری جدی روبهرو باشد. کارشناسان حیاتوحش معتقدند حفاظت مؤثر بدون داده ممکن نیست. در بسیاری از کشورها، دوربینهای هوشمند، بانک اطلاعات ژنتیکی، پهپاد و تحلیل تصاویر با کمک هوش مصنوعی به ابزارهای اصلی پایش تبدیل شدهاند، در حالی که در ایران، کمبود تجهیزات و محدودیت واردات همچنان یکی از گرههای اصلی حفاظت است.
جادهای که از شکارچی خطرناکتر شده است …
