اما این پروژه از همان نخستین مراحل طراحی، قرار نبود تنها محلی برای عبور روزانه هزاران مسافر باشد؛ پس از فاجعه 11 سپتامبر، نیویورک به نقطه ای نیاز داشت که روح زخم خورده شهر را ترمیم کند و خود بخشی از یادمان تاریخ معاصر باشد.
فلسفه فرم؛ کبوتر پرکشیده از دست های یک کودک
هاب حمل و نقل در سطح خیابان به عنوان یک سازه مستقل و دقیقا در امتداد محور جنوبی پلازای گووه نور (Wedge of Light) جانمایی شده است؛ میدانی که در مسترپلان اصلی دنیل لیبسکیند برای بازطراحی سایت مرکز تجارت جهانی پیش بینی شده بود. این سازه مانند پلی هوشمندانه، فضاهای سبز شهری از سیتی هال پارک تا کلیسای سنت پل، باغ های یادمان 11 سپتامبر و در نهایت باتری پارک در مجاورت رودخانه هادسون را به یکدیگر پیوند می دهد.
طراحی این شاهکار به معمار و مهندس برجسته اسپانیایی، سانتیاگو کالاتراوا (Santiago Calatrava) واگذار شد. فرم بیضی شکل و قوس دار آکیولس در نگاه اول یادآور مفاهیم کهن است؛ از نمادهای بیزانسی گرفته تا بال های کروبیان و طرح های مصر باستان. اما ساده ترین و در عین حال عمیق ترین توصیف را خود کالاتراوا ارائه می دهد:
"تصویر کبوتری که از دست های یک کودک رها می شود و به آسمان پر می کشد."
بال های فولادی پرنده کالاتراوا، نمادی از رهایی، صلح و تولد دوباره نیویورک از دل خاکستر است.
راز نور 11 سپتامبر؛ معماری با پرتوهای خورشید
شاید عجیب ترین و شاعرانه ترین بخش این پروژه هندسی، چیزی باشد که از دور دیده نمی شود: مهندسی حرکت نور خورشید.
ایده اولیه «نور به عنوان یادمان» نخستین بار توسط دنیل لیبسکیند مطرح شد، اما کالاتراوا آن را به فیزیکی ترین شکل ممکن در سقف شیشه ای 130 متری آکیولس پیاده کرد. جهت گیری فضایی سازه طوری تنظیم شده است که هر سال در روز 11 سپتامبر، مسیر تابش خورشید دقیقا با بازه زمانی وقوع حملات سال 2001 هماهنگ می شود:
ساعت 8:46 صبح: زمان برخورد اولین هواپیما به برج شمالی.
ساعت 10:28 صبح: زمان فرو ریختن کامل برج شمالی.
در این فاصله زمانی مشخص، نورگیر سقف باز می شود و پرتوهای مستقیم خورشید وارد فضای بدون ستون سالن شده و روی کف سنگ فرش حرکت می کنند. کالاتراوا با این کار، به جای استفاده از سنگ، برنز یا نوشته، «یادمانی از جنس نور» خلق کرده است. او از نور به عنوان یک عنصر سازه ای یاد می کند و می گوید: "این ساختمان روی ستون هایی از نور استوار شده است."
در شب نیز این سازه درخشان، مانند یک فانوس دریایی بزرگ در سایت بازسازی شده مرکز تجارت جهانی می درخشد.
غول 11500 تنی؛ فولادی که فقط 4 شرکت توان ساختش را داشتند
پیاده سازی فرم تراشیده و مجسمه گون آکیولس، مرزهای مهندسی سازه را جا به جا کرد. در ساخت این مجموعه حدود 11500 تن فولاد ساختمانی بسیار تخصصی به کار رفته است. پیچیدگی هندسی قوس ها و دنده های فولادی به قدری بالا بود که در کل جهان تنها چهار شرکت توانایی فنی و سخت افزاری لازم برای ساخت این قطعات را داشتند.
بخش اعظم این قطعات غول پیکر فولادی در کشور ایتالیا توسط شرکت تخصصی Cimolai با قطعات سفارشی ساخته شد و سپس از طریق کشتی از اقیانوس اطلس عبور کرد تا به بندر نیویورک برسد و در محل پروژه مونتاژ شود. معماری لایه ای زیرزمین؛ تفکیک طبقات و اتصالات شهری
سازه آکیولس از سطح خیابان تا عمیق ترین لایه های ترانزیتی زیرزمینی، به گونه ای طراحی شده که حداکثر نور طبیعی را به اعماق زمین هدایت کند:
تراز و لایه سازه
عمق / موقعیت
کاربری و خطوط متصل
بال های بیرونی و سقف
تا 51 متر ارتفاع از خیابان
نورگیر متحرک 100 متری (مشابه پانتئون رم) و بال های فولادی
ورودی های سطح خیابان
تراز صفر (خیابان های چرچ و گرینویچ)
ورودی های شرقی و غربی با آسانسورهای شیشه ای استوانه ای
طبقه بالایی
عمق 6.7 متری زیر زمین
سالن بیضی شکل 122×66 متری، اتصال به خطوط 1، R و E مترو و برج های 2، 3 و 4
طبقه اصلی
عمق 12.8 متریزیر زمین
مرکز اصلی تجاری، اتصال به مرکز ترانزیت Fulton، PATH و Brookfield
سالن مرکزی PATH
غرب خط 1 مترو (زیر باغ های یادمان)
سالن 6000 متر مربعی با قوس های 10.6 متری برای پشتیبانی از سنگینی باغ بالا
سکوهای قطار
عمق پایین تر از سالن PATH
4 سکوی 168 متری قطارهای شهری با بهره مندی از نور مستقیم سقف
مشخصات فنی سازه آکیولس در یک نگاه
پارامتر / بخش
مشخصات دقیق فنی و معماری
معمار و طراح
سانتیاگو کالاتراوا (Santiago Calatrava)
هزینه ساخت
حدود 4 میلیارد دلار (گران ترین ایستگاه جهان)
وزن فولاد مصرفی
11500 تن (ساخته شده در ایتالیا)
طول و عرض سازه بیرونی
106 متر طول × 35 متر عرض
حداکثر ارتفاع بال ها
51 متر از سطح خیابان
رویداد سالانه نور
11 سپتامبر (ساعت 8:46 تا 10:28 صبح)
خطوط ترانزیتی متصل
خطوط 1، R و E متروی نیویورک + شبکه قطارهای شهری PATH
معماری به مثابه امید
ساختمان آکیولس ثابت کرد که معماری عمومی می تواند فراتر از کاربری های روزمره مانند جا به جایی مسافران عمل کند. تکرار هماهنگ و ریتمیک دنده های فولادی، فضایی بدون ستون و سرشار از نور طبیعی خلق کرده است که حسی از وسعت، وقار و آرامش را به اعماق زمین می برد.
آکیولس یادآوری می کند که حتی در دل یکی از تلخ ترین نقاط تاریخ معاصر، می توان با ترکیب هنر، مهندسی و نور، نمادی از ایستادگی و امید به آینده بنا کرد.
تنظیم و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر چوب پرانی کنار حرم امام رضا (ع) / چرا اتفاق افتاد؟ داخل حرم بود یا بیرون آن؟ خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : رویترز: عبور ۹ کشتی از تنگه هرمز در روز پنجشنبه با ترتیبات ایران بیشتر بخوانید: شاهکار عجیب معماری در توکیو؛ کیوسک 22 متری که یک شهر را دگرگون کرد! (+تصاویر) تماشاخانه چوب پرانی کنار حرم امام رضا (ع) / چرا اتفاق افتاد؟ داخل حرم بود یا بیرون آن؟ پارتیا، افسانه «آنشیگائو»؛ سفر شاهزاده ایرانی به چین / سوغات او یک دین بود فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران
