۱۲ شهریور ۱۲۹۴، رئیسعلی دلواری، فرزند دلاور خطه همیشه سرافراز بوشهر، در روزگاری به شهادت رسید که انگلستان خود را قدرت بلامنازع جهان میدانست و بر بخش بزرگی از جغرافیای عالم حکم میراند. در چنین شرایطی، دلواریها با کمترین امکانات، اما با تکیه بر ایمان، غیرت ملی، بصیرت و دشمنشناسی، در برابر اشغالگران ایستادند و حماسه دلیران تنگستان را آفریدند.
آن روز، استعمار با اتکا به قدرت نظامی و همراهی مزدوران و وادادگان میکوشید ایران را به عرصهای برای غارت منابع و سلب استقلال تبدیل کند؛ اما دلواریها نشان دادند که قدرت یک ملت تنها در تجهیزات و امکانات مادی خلاصه نمیشود. ارادهای که از ایمان، میهندوستی و شناخت درست دشمن سرچشمه بگیرد، میتواند در برابر بزرگترین قدرتهای زمان نیز سد ایجاد کند.
بیش از یک قرن از آن روزگار گذشته است؛ اما تلاش استعمار برای تحریف گذشته و کمرنگ کردن جنایات تاریخیاش نتوانسته نام دلواریها و پیام ایستادگی آنان را از حافظه ملت ایران بزداید. میراث آنان امروز نیز یک پیام روشن دارد: امنیت پایدار را نمیتوان از بیگانگان گدایی کرد؛ بلکه باید آن را بر ستونهای اقتدار درونی و اعتماد به توان ملی بنا نهاد. از تنگستان تا خلیج فارس؛ تاریخ در قامت امروز …
