بازار
وی ادامه داد: یکی‌دیگر از عوامل مهمی که در این زمینه باید به آن توجه کرد، کیفیت رابطه والدین با کودک است. وقتی کودک در خانه احساس امنیت، شنیده شدن و پذیرش را تجربه کند، معمولا در برقراری ارتباط با دیگران هم موفق‌تر عمل می‌کند. بهتر است والدین سعی کنند ارتباط عاطفی امنی با فرزندشان ایجاد کنند؛ یعنی بیشتر شنونده باشند تا قضاوت‌کننده. همچنین والدین می‌توانند با فراهم‌کردن تجربه‌های اجتماعی مثبت و متناسب با توانایی کودک، زمینه رشد مهارت‌های ارتباطی او را فراهم کنند برای مثال می‌توانند از موقعیت‌های ساده شروع کنند؛ مثل اینکه فرزندشان را با یک دوست همسن به پارک ببرند، از یکی از دوستانش برای بازی به خانه دعوت کنند یا او را در کلاسی که به آن علاقه دارد ثبت‌نام کنند. این تجربه‌های کوچک، به مرور تمایل کودک را برای ارتباط با دیگران بیشتر می‌کند. همچنین لازم است خود والدین الگوی مهارت‌های ارتباطی باشند؛ چون کودکان بخش زیادی از رفتارهای اجتماعی را از طریق مشاهده یاد می‌گیرند.
به گفته این روانشناس گفت: مدرسه بعد از خانواده، یکی از مهم‌ترین محیط‌هایی است که کودک در آن مهارت‌های اجتماعی را یاد می‌گیرد، بنابراین نقش معلم و فضای مدرسه در این زمینه بسیار مهم است. معلم می‌تواند با ایجاد یک فضای امن و حمایت‌کننده به کودک کمک کند احساس تعلق بیشتری به دیگران پیدا کند. گاهی کودکانی که گوشه‌گیر هستند، به دلیل تجربه‌هایی مثل طرد شدن، مورد تمسخر قرار گرفتن یا نداشتن فرصت مشارکت، بیشتر از جمع فاصله می‌گیرند. همچنین همکاری بین والدین و مدرسه اهمیت زیادی دارد؛ چون وقتی خانواده و مدرسه در یک مسیر حمایتی حرکت کنند، کودک فرصت بیشتری برای رشد مهارت‌های اجتماعی پیدا می‌کند. …
