بسم الله الرحمن الرحیم
حجتالاسلام والمسلمین احمد مطهریاصل، امام جمعه محترم تبریز
با سلام و احترام و آرزوی توفیق روزافزون در خدمت به اسلام و مسلمین
شما بر مسند ائمه جمعه بزرگواری چون آیتالله شهید سید محمدعلی قاضی طباطبایی، آیتالله شهید میراسدالله مدنی، مرحوم آیتالله علی مشکینی، مرحوم آیتالله مسلم ملکوتی و حجتالاسلام والمسلمین شهید آلهاشم تکیه زدهاید؛ بزرگانی که نامشان با عدالت، شجاعت، بصیرت، اخلاق و مردمداری گره خورده است.
مردم آذربایجان و ملت ایران از شما که امروز بر جایگاه آن بزرگواران تکیه زدهاید، انتظار دارند مشی نظری و عملیتان رنگی از آن بزرگان داشته باشد.
اما آنچه شما در خطبههای نمازجمعه درباره یک هنرمند و کارگردان تئاتر بر زبان آوردهاید، نهتنها با شأن این جایگاه تناسبی ندارد، بلکه ادبیاتی چون «آخرین اخطار را میدهم»، «بنشینید سر جای خودتان» و دعوت مردم به اینکه فردی را «سر جایش بنشانند»، بیش از آنکه زبان هدایت و ارشاد باشد، زبان تهدید و ارعاب است!
تریبون نمازجمعه، تریبون عمومی هدایت و وحدت است، نه بلندگوی تهدید منتقدان و تحریک افکار عمومی علیه یک هنرمند!
آیا هر مقایسهای، تشبیه از همه جهات است؟
شما در واکنش به سخنان این هنرمند پرسیدهاید: «شما چه میفهمید که امام رضا (ع) را با یک فرد مقایسه میکنید؟»
این پرسش شما پیش از آنکه پاسخی سیاسی بخواهد، یک پاسخ ساده ادبی دارد.
اینکه کسی بگوید: «چرا تقابل امام رضا (ع) با خلفای عباسی حقانیت دارد، اما تقابل بابک با خلفای عباسی اسلامستیزی است؟» به معنای تشبیه این دو شخصیت از جمیع جهات نیست. …
