ابوالحسن اتابکی، باستانشناس و دکترای تاریخ، درباره این یافته میگوید: دانههای یک گیاه در یک شکاف سنگی و درون پناهگاهی سنگی، که روی آن با ساروج پوشیده شده بود، پیدا شده است. بررسی این دانهها و مقایسه آنها با نمونههای گیاهی موجود در منطقه، پژوهشگران را به این احتمال رسانده که گیاه مورد نظر میتواند یکی از نزدیکترین گزینهها به هوم باستانی باشد. هوم در متون ایران باستان
هوم در متون دینی ایران باستان جایگاه ویژهای دارد و در «بندهش» و همچنین در «یسنا» های اوستا از آن نام برده شده است. اتابکی میگوید: هرودوت مورخ یونانی دو بار از این گیاه یاد کرده است. یک بار از وجود گیاهی در اطراف رود ارس که مصرف آن حالتی سکرآور داشته و بار دیگر درباره قوم سکاها مینویسد که دانههای این گیاه را روی سنگی داغ یا جوشان میریختند و بخار حاصل از آن حالتی شبیه نشئگی ایجاد میکرد. مورخان رومی نیز گاهی به این گیاه اشاره کردهاند، آنها از اقوام مثل سکاهای، هومورگه یا هومنوش در آپادانای شرق و شمال تخت جمشید یاد کردهاند. بر اساس اسناد تاریخی این گیاه تا دورههای ساسانی نیز بارها مورد استفاده قرار میگرفت. این گیاه در منابع دینی نمادی از گیاه «هوم سفید» است که در دریای باستانی فراخکرت میرویده و دو ماهی همواره از هوم سفید در برابر وزغی که اهریمن فرستاده بود نگهبانی میکردند؛ در کل گیاه هوم گیاه جاودانگی است.
نحوه مصرف گیاه … …


دانلود از کافه بازار






















































































































































