با این حال، در ۲۸ اوت (۶ شهریور) و در جریان نشست سالانه فدرالرزرو در جکسونهول وایومینگ، در دامنه رشتهکوههای تتون، این رئیس کمگو چارهای جز شکستن سکوت نداشت.
به نوشته اکونومیست، رئیس جدید فدرالرزرو در بخش عمده سخنرانیاش به مباحث آشنایی پرداخت. او سخنانش را با طرح آنچه «نقشه راه» مینامید آغاز کرد؛ هرچند با لحنی شوخطبعانه تأکید کرد که نباید آن را «راهنمای آینده» (هدایت پیشنگر) نامید، چرا که اساساً با رویکرد ارائه چشمانداز شفاف درباره مسیر آتی نرخ بهره مخالف است.
وارش سپس توجه ویژه خود به هوش مصنوعی را در قالب پرسشهای بنیادی فدرالرزرو مطرح کرد؛ از جمله اینکه آیا گسترش کاربرد توکنها مکمل نیروی کار خواهد بود یا جایگزین آن. او بخش قابلتوجهی از زمان سخنرانیاش را نیز به نقد سیاست «راهنمای آینده» اختصاص داد و آن را میراث بحران مالی ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹دانست که مدتهاست تاریخ مصرفش گذشته است.
به باور او، فدرالرزرو باید فروتنی پیشه کند و از پیششرطگذاری برای تصمیمات آتی بپرهیزد، زیرا توابع واکنش صریح، روی کاغذ و در محیط آزمایشگاهی بسیار کارآمدتر از دنیای واقعی هستند.
با وجود این بدبینی به توابع واکنش، وارش در ادامه بخش مهمی از نقشه راه ذهنی خود را آشکار کرد. او برای نخستینبار در قامت رئیس فدرالرزرو، دادههای اخیر را مرور و ارزیابی خود را تبیین کرد. …
