اگر فکر می‌کنید ترکیب برنج، گوشت، سیب، انجیر، عسل و مغزها عجیب است، احتمالاً با یکی از قدیمی‌ترین ویژگی‌های آشپزی ایرانی آشنا نیستید.

در فرهنگ غذایی ایران باستان، تنها طعم غذا مهم نبود؛ شیوه سرو، مزاج خوراک و تعادل میان غذاهای گرم و سرد نیز اهمیت داشت. به همین دلیل، در کنار خورش‌ها و غذاهای داغ، خوراک‌هایی مانند افسرد نیز جایگاه ویژه‌ای داشتند و معمولاً پس از سرد شدن یا در دمای محیط سرو می‌شدند.

دوره ساسانیان را بسیاری از پژوهشگران، اوج شکوه آشپزی ایران باستان می‌دانند. در کاخ‌های سلطنتی، صدها آشپز برای آماده کردن غذاهایی کار می‌کردند که تنها سیر کردن شکم هدفشان نبود؛ هر غذا بخشی از نمایش قدرت، ثروت و فرهنگ ایران بود.