این یادداشت با مقایسه فضای سیاسی امروز آمریکا با نظریه «پایان تاریخ» فوکویاما، استدلال می‌کند نظم لیبرال‌دموکراتیک دچار فرسایش شده و «قدرت عریان» جایگزین قواعد چندجانبه شده است. نویسنده اقدامات ترامپ را نمونه‌ای از پیوند قدرت رسمی با ایدئولوژی پوپولیستی و شبکه‌های نیمه‌رسمی می‌داند؛ جایی که رئیس‌جمهور …

در دهه 90 میلادی فرانسیس فوکویاما، نظریه‌پرداز آمریکایی در حوزه سیاست با انتشار کتابی با عنوان «پایان تاریخ» گفت که با لیبرال دموکراسی آمریکایی بلوغ بشری به اوج خود رسید! اما به نظر می‌رسد بعد از حدود سی و اندی سال، با رو شدن پرونده اپستین باید از فوکویاما پرسید: این بود پایان تاریخ؟

اکوایران: در پی تهدیدات ترامپ علیه گرینلند و ناتو در اجلاس داووس، اروپایی‌ها باید راهبردی جدید برای مقابله با سیاست‌های آمریکا اتخاذ کنند. تقویت اتحادیه اروپا و حرکت به سمت یک بازار واحد و اصلاحات سیاسی می‌تواند اروپا را در برابر قدرت‌های جهانی از جمله ایالات متحده، چین و روسیه مقاوم‌تر کند.

اکوایران: سی سال پس از پایان جنگ سرد، بار دیگر نظمی نو در حال ظهور است. اگر کشورها همکاری را به نفع رقابت کنار بگذارند، جهانی آکنده از درگیری‌های بزرگ‌تر در پیش خواهد بود. حال باید پرسید آیا نظم لیبرال جهانی دوام می‌آورد یا نه.

خبرآنلاین/ ژاپن چراغ سبز نهایی را برای راه‌اندازی مجدد نیروگاه «کاشیوازاکی کاریوا»، بزرگ‌ترین نیروگاه هسته‌ای جهان، صادر کرد. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و براساس گزارش دیجیاتو، پانزده سال پس از فاجعه اتمی فوکوشیما که اعتماد ژاپنی‌ها به انرژی هسته‌ای را درهم شکست، دولت ژاپن تصمیمی جنجالی گرفته است.

ژاپن چراغ سبز نهایی را برای راه‌اندازی مجدد نیروگاه «کاشیوازاکی کاریوا»، بزرگ‌ترین نیروگاه هسته‌ای جهان، صادر کرد.

نظام بین‌الملل از نظر اشتوب به سه دسته غرب جهانی به رهبری آمریکا شامل حدود ۵۰ کشور اروپایی، استرالیا، نیوزیلند، ژاپن و کره جنوبی؛ شرق جهانی به رهبری چین شامل حدود ۲۵ کشور از جمله روسیه، ایران و کره شمالی و در نهایت جنوب جهانی به رهبری هند شامل ۱۲۵ کشور از جمله برزیل، هند، اندونزی، کنیا، مکزیک، نیجریه، …

داستان بازی با واقعیت : در فیلم «دریف زنده»، دنیای جدیدی که در آن گیمرها برای رسیدن به اوج دریفت در زندگی واقعی به اوج می‌رسند. تکنیک شکوفایی کویچی اوبا، اشتیاق، شجاعت و کار گروهی موانع بین واقعیت مجازی و واقعی را در هم می‌شکند…

امروز که فیلم روضه‌خوانی در اتاق زهران ممدانی را دیدم، یاد ترس‌های فوکویاما افتادم؛ در واقع این فیلم، حاصل شکست جدی برای لیبرالیسم آمریکایی است.

چشم‌انداز هانتینگتون از نظم جدید به مراتب تیره‌تر از فوکویاما بود، اگرچه هر دو دیدگاهی دوپهلو و دوگانه بودند. فوکویاما مقاله خود را با این استدلال مشهور به پایان رساند که بهای صلح دائمی، کسالت بوروکراتیک خواهد بود، که در آن «جسارت، شجاعت، تخیل و آرمان‌گرایی» مبارزه ایدئولوژیک، جای خود را به صرف «محاسبات …

اشمیت در دوران جمهوری وایمار آلمان در دهه ۱۹۲۰ معروف شد و بعدها به دلیل حمایت از دیکتاتوری نازی و کمک به آن بدنام گردید. نکته مهم در اینجا این است که نسخه او از حرکت تاریخ همان چیزی است که اکنون آمریکا بر اساس آن حرکت می‌کند و دولت ترامپ در پیشبرد کشور به سمت رویکردی سلطه‌گرایانه از آن بهره می‌برد.

در اقتصادهای نوظهور، انحلال یک بانک معمولاً پایان یک داستان است، اما در ایران، انحلال بانک آینده آغاز روایتی جدید شد، روایتی که در آن، جامعه بلوغ خود را نشان داد.

آمریکا به طور آشکار از دموکراسی لیبرال فاصله گرفته و به سمت آنچه اشمیت «دموکراسی همه‌پرسی» می‌نامد، حرکت کرده است؛ نظامی که در آن رئیس‌جمهور منتخب (یا صرفاً تأیید شده) حکومت می‌کند، اما نظارت قانونی بر قدرت او کنار گذاشته می‌شود. نظریه پایان تاریخ فوکویاما درباره این پدیده سکوت می‌کند.

صعود چین در چارچوب سرمایه‌داری دولتی نه‌تنها نظریه پایان تاریخ فوکویاما را به چالش کشید، بلکه آمریکا را نیز در مسیر اقتدارگرایی قرار داد.

فرانسیس فوکویاما یکی از تأثیرگذارترین متفکران سیاسی معاصر است که آثارش، به‌ویژه «پایان تاریخ و انسان واپسین» جهانیان را به بازاندیشی در مورد ماهیت دموکراسی و لیبرالیسم واداشته است.