این وبگاه در ادامه آورد: منطق این پیشبینی ساده بود: پیش از آغاز درگیریها، حدود ۲۰ درصد از عرضه جهانی نفت از تنگه هرمز عبور میکرد. از دست رفتن چنین حجمی از عرضه میتوانست بهراحتی قیمت نفت را به ۱۵۰ یا حتی ۲۰۰ دلار در هر بشکه برساند؛ اما چنین اتفاقی نیفتاد. قیمت نفت در ماه آوریل در محدوده ۱۲۰ دلار به اوج رسید و از ژوئن تاکنون عمدتا زیر ۱۰۰ دلار باقی مانده است.
برای درک عواملی که تاکنون مانع جهش شدیدتر قیمت نفت شدهاند و همچنین بررسی چشمانداز عرضه و قیمتها در صورت ادامه درگیری، «سم فریزر» با «روری جانستون»، تحلیلگر برجسته بازار نفت و نویسنده وبلاگ Commodity Context، گفتوگو کرده. متن این گفتوگو در ادامه آمده است.
سم فریزر: بیایید درباره این صحبت کنیم که چرا قیمت نفت، برخلاف هشدارهایی که در ابتدای درگیری مطرح شد، به ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلار به ازای هر بشکه نرسیده است. شما به چند دلیل، از جمله کاهش شدید واردات چین، اشاره کردهاید. چین در واردات نفت خود چه تغییری ایجاد کرده و چگونه این کار را انجام داده است؟
روری جانستون: این موضوع تا حدی یک معماست. چیزی که در حال حاضر با اطمینان میدانیم این است که چین واردات نفت خام خود را بیش از پنج میلیون بشکه در روز کاهش داده؛ یعنی حدود ۴۵ درصد از حجم واردات پیش از درگیریها. در مورد نفت خام چین، دو مقصد اصلی وجود دارد: پالایشگاهها یا ذخایر. از منظری دیگر میدانیم چین پیش از آغاز درگیریها حجم بسیار زیادی ذخایر راهبردی ایجاد کرده بود. تقریبا نیمی از کاهش پنج میلیون بشکهای را میتوان به کاهش فعالیت پالایشگاههای چین نسبت داد. درباره دلیل دیگر کاهش ذخایر ، مسئله به نحوه مدیریت ورود و خروج نفت از ذخایر مربوط میشود. …
