شهید مجتبی حسنوند باقری
رفاقتی که در آسمان ادامه پیدا کرد
مجتبی ته تغاری عزیز خانواده باقری و کوچکترین برادر محمد است، اما رفاقتش با خلبان محمد امینیپورکمتر از برادری نبود. از همان روزی هم که امینیپور شهید شد و مجتبی برای جمعآوری پارههای پیکر اوبه ابوالفارس رفت، دیگر آن مجتبی سرحال و خندان همیشگی نبود. برادرش محمد درباره او به همشهری میگوید: «شهادت شهید امینیپور و دیگر خلبانان همدوره مجتبی خیلی روی او تاثیر گذاشت و بعد از آن در موقعیتهای مختلف سعی میکرد ما را برای پذیرفتن احتمال شهادتش آماده کند.»
مجتبی خوب میدانست چقدر خاطرش برای پدر و مادر عزیز است که از وقتی هوای پروازی بیبازگشت به سرش افتاد، نرمنرمک آنها را برای دل کندن آماده میکرد: «پدرم با درآمد کارگری چهار پسرش را بزرگ کرد و برای تحصیل آنها کمنمی گذاشت، اما حساب مجتبی از همه ما سوا بود و پدر برایش سنگ تمام گذاشت. مجتبی هم همیشه آرزو داشت زحماتشان را جبران کند و در روزهای پیری عصای دستشان باشد، ولی از وقتی جنگ شروع شد، مرتب به مادرم میگفت لیاقت شما این است که مادر شهید باشی . »
تازه داماد شهید مادر …






























































































































