به گزارش ساینسالرت، پژوهشگران برای این آزمایش از بخشی از شبکه فیبر نوری موجود بین موسسه ملی استاندارد و دانشگاه مریلند استفاده کردند؛ مسیری حدود ۶۲ کیلومتر که بخش زیادی از آن بهصورت هوایی و روی تیرهای کنار خیابان قرار دارد.
آنها فوتونهای درهمتنیده را در این مسیر ارسال کردند، اما چون تغییرات دما، باد، لرزش ناشی از ترافیک و سایر عوامل محیطی میتوانند حالت کوانتومی فوتونها را مختل کنند، یک سیگنال لیزری نیز بهعنوان مرجع در مسیر فرستادند. با اندازهگیری میزان تغییرات ایجادشده در سیگنال لیزر، پژوهشگران توانستند این اختلالات را محاسبه و اصلاح کنند و در نتیجه، درهمتنیدگی فوتونها را در طول مسیر حفظ کنند.
اهمیت این آزمایش فقط به مسافت ۶۲ کیلومتری آن مربوط نمیشود. نکته مهم این است که پژوهشگران توانستند انتقال اطلاعات کوانتومی را در شرایط واقعی و با استفاده از زیرساختی انجام دهند که برای ارتباطات معمولی ساخته شده است، نه یک محیط آزمایشگاهی کاملا کنترلشده.
در این آزمایش، کابلها در معرض باد، تغییرات دما، لرزش ناشی از عبور خودروها و حتی حرکت پرندگان قرار داشتند؛ عواملی که میتوانند حالت بسیار حساس فوتونهای کوانتومی را مختل کنند.
بیشتر بخوانید: رکوردشکنی … …
