پیمان مکه؛ پاسخی به تناقض امنیت آمریکایی

  این تحول بر تفاوت میان تخریب نظامی و شکست راهبردی تأکید دارد. حملات نظامی می‌توانند زیرساخت‌ها را نابود کنند، مقام‌ها را از میان بردارند و خسارت‌های سنگینی به کشور وارد سازند، اما الزاماً به تسلیم سیاسی منجر نمی‌شوند. بقای ایران، حفظ توان پاسخ‌گویی و افزایش نگرانی همسایگان از هزینه‌های جنگی تازه، محاسبات امنیتی منطقه را تغییر داده است. از این منظر، توانایی ایران برای باقی ماندن به‌عنوان بازیگری مؤثر، دیگر کشورها را وادار می‌کند جایگاه آن را در معادلات خود لحاظ کنند.

عربستان با محدودیت‌های اتکای صرف به قدرت نظامی آمریکا مواجه شده است. جنگ یمن نشان داد که برخورداری از تسلیحات پیشرفته و منابع مالی گسترده، مصونیت در برابر حملات یک بازیگر ضعیف‌تر را تضمین نمی‌کند. توان حوثی‌ها برای تحمیل هزینه‌های نامتقارن به ریاض، آسیب‌پذیری زیرساخت‌های منطقه را آشکار کرده و ضرورت مدیریت تنش با ایران را افزایش داده است.

پاکستان نیز میان تعهدات دفاعی خود در قبال عربستان و ضرورت پرهیز از درگیری با ایران گرفتار است. مشارکت در پیمانی که ممکن است اعضا را به رویارویی‌های گسترده‌تر در خاورمیانه … …