آنچه در آستانه سال تحصیلی جدید دیده میشود، پرسشهایی درباره اولویتبندی سیاستهای آموزشی ایجاد کرده است؛ پرسشهایی که نمیتوان صرفاً با صدور بخشنامه و برگزاری مراسم پاسخ داد. وزارت علوم با «راهنمای آراستگی» دانشجویان
وزارت علوم «دستورالعمل راهنمای آراستگی، اخلاق و منش دانشگاهی» را به دانشگاهها ارسال کرده است. در متن ابلاغیه، از رؤسای دانشگاهها خواسته شده موضوع را به اطلاع دانشجویان برسانند و در زمان مناسب، تبلیغات محیطی مرتبط با آن را نیز انجام دهند.
این نامه نشان میدهد که احتمالاً وزارت علوم، بین تفاوت نگاههای فشار دولت و بخشهای دیگر، مصوبه «راهنمای آراستگی» به را دانشگاهها ارسال کرده است. این ابلاغیه، هیچگونه تأکیدی بر الزامیبودن راهنما ندارد و صرفاً بر تبلیغات محیطی آن و اعلام به دانشجویان تأکید شده است. ارتقاء دانشگاهها چه میشود؟
اما باید توجه داشت که دانشگاه در حال حاضر در حوزههای علمی با چالشهای زیادی مواجه است و حتی دانشگاههای برتر در رتبهبندیهای جهانی با افت جایگاه روبرو شدهاند. بد نبود برای این حوزهها، ارتقای کیفیت اساتید و نیز حوزههای پژوهشی و تحقیقاتی، حداقل چنین راهنمایی ارائه میشد.
البته گفتنی است چه بسا دانشگاهها همچنان مجازی باشند و اساساً اولویتی برای این ابلاغیه وجود نداشته باشد. لذا به نظر میرسد این اقدامات از همان جنس کارهای «باری به هر جهت» انجامشده است تا وزیر یا مسئولان، پاسخی برای منتقدان و ناظران و دیگران داشته باشند و در عین حال، اتفاق ویژهای هم درباب اجراییشدن آن آییننامه نیفتد.
فاصله این دست اقدامات با خواستهها و دغدغههای دانشجویان، بسیار بیشتر از سالها و ادوار گذشته است.
همینجا پرسش اصلی شکل میگیرد: آیا برای این حوزهها نیز به همان اندازه «راهنما» و دستورالعمل وجود دارد؟ …
