مدیر اداره آب، خاک و پسماند استان تهران، مهمترین عوامل تهدیدکننده سلامت خاک را موارد زیر برشمرد: رهاسازی فاضلابهای خام: که موجب انتقال آلایندهها به آبهای زیرزمینی میشود. استفاده از پساب غیراستاندارد: در تصفیهخانههای شهری و روستایی که میتواند زنجیره غذایی را آلوده کند. نشت مواد نفتی: که ریسک آلودگیهای پایدار را افزایش میدهد.
مفتاحی با اشاره به پایشهای سهماهه نخست سال جاری اظهار داشت: «علاوه بر بررسی خوداظهاری واحدهای مشمول، نمونهبرداریهای مستقلی برای راستیآزمایی اطلاعات انجام شده است. در صورت مشاهده هرگونه انحراف از ضوابط زیستمحیطی، اخطاریههای قانونی بلافاصله ابلاغ میشود.» بازنگری در ضوابط و رویکرد پیشگیرانه
این مقام مسئول از اصلاح برخی دستورالعملهای فنی خبر داد و افزود: «در پی پیگیریهای کارشناسی، برخی مواد دستورالعمل استفاده از پساب در خاک، از جمله ماده (۴)، با همکاری سازمان مرکزی اصلاح شده است تا دقت نظارت افزایش یابد.» وی همچنین بر ضرورت بررسی آثار زیستمحیطی ناشی از شرایط خاص (از جمله مخاطرات منطقهای) تأکید کرد و آن را بخشی از رویکرد پیشگیرانه سازمان دانست. الزامات توسعه پایدار و همکاری بیندستگاهی
مفتاحی در پایان تأکید کرد که حفاظت از خاک، موضوعی فرابخشی است و موفقیت در این حوزه نیازمند هماهنگی مستمر بین نهادهایی همچون سازمان جهاد کشاورزی، شرکت آب منطقهای و شرکت آب و فاضلاب استان تهران است. محیطزیست استان تهران متعهد است تا زمان شناسایی و رفع کامل کانونهای آلاینده، نظارتهای میدانی خود را با شدت ادامه دهد.
