کیهان نوشت:
امروز، در حالی که دیپلماتهای کشورمان چمدانهای خود را میبندند، نیویورک دیگر نه جای «لبخند در راهروها» و «توافقهای اتفاقی»، بلکه صندلی متهمی است که بوی سوختگی نشیمنگاهش، سراسر غصبگاه سازمان ملل را فراگرفته است!
همزمان با بار بستن هیئت ایرانی، باز هم همان صدای نحس و آشنا از اردوگاه مدعیان اصلاحات و جریان تسلیم به گوش میرسد؛ طیفی که همواره سفر به نیویورک را به سطح یک «برخورد اتفاقی در راهرو» و «یک دیپلماسی لبخند» تنزل داده است. رسانههای تسلیمی با فضاسازی گسترده و ضریب دادن به سراب مذاکره، بار دیگر در حال تحریف چالش ایران و آمریکا هستند. آنها خروج از NPT را تله مینامند، از مقاومت ایران در انسداد تنگه هرمز انتقاد میکنند و تسلط بر آن را هزینهساز میدانند و حتی در کمال وقاحت، خونخواهی رهبر شهید را به صلاح نمیبینند!
اما سؤال اساسی از این جریان بیکارنامه این است که حاصل این میزان اشتیاق برای مذاکره بیهدف چیست؟ مگر نسخه مذاکره تا امروز جواب داده است؟! نه در زمان روحانی و خسارت محض برجام و نه در میانه دیپلماسی دولت چهاردهم که ترامپ در کمال بدعهدی درست در وسط میز مذاکره، بمب انداخت و حتی به امضای خود در تفاهم نامه اسلامآباد هم پایبند نماند. این میزان اشتیاق برای زانو زدن در برابر بدعهدی که امضایش ارزش کاغذ زیر دستش را ندارد، نامی جز وادادگی ندارد.
****
پزشکیان با ترامپ مذاکره کند!
حشمتالله فلاحتپیشه، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس دهم به خبر آنلاین گفته است: …
