در روزهای عادی شاید کمتر به این پیوند توجه کنیم؛ اما در شرایط دشوار است که اهمیت هماهنگی میان بخشهای مختلف کشور آشکارتر میشود. آن زمان که توان دفاعی نیروهای مسلح باید با آمادگی دستگاههای اجرایی، پایداری زیرساختها و همراهی جامعه تکمیل شود.
دولت چهاردهم حمایت از نیروهای مسلح را وظیفهای روشن و بخشی از مسئولیت خود در قبال امنیت کشور میداند. این حمایت فقط در تأمین تجهیزات و نیازهای دفاعی خلاصه نمیشود. توجه به وضعیت معیشتی نیروها، رسیدگی به خانوادههای آنان، پشتیبانی از بخشهای عملیاتی و هماهنگی میان وزارتخانهها و مجموعههای دفاعی نیز در همین چارچوب قرار میگیرد.
پشت هر نیرویی که در مرزها، پایگاهها، دریا و آسمان کشور انجام وظیفه میکند، خانوادهای قرار دارد که سهم مهمی از دشواری این مسئولیت را تحمل میکند و حمایت از نیروهای مسلح بدون دیدن این خانوادهها کامل نیست.
دولت چهاردهم همواره خود را در کنار میدان دانسته است؛ چرا که میدان فقط نقطهای نیست که در آن عملیات نظامی جریان دارد. در شرایط حساس، بیمارستانها، نیروگاههای برق، پالایشگاهها که تولید را ادامه میدهد وشبکه بهداشت و درمان و... همگی بخشی از میدان دفاع از کشورند. هر دستگاه باید در جای خود مراقب باشد که زندگی مردم دچار اختلال نشود.
از همین رو، هماهنگی میان دولت و نیروهای مسلح یک همکاری تشریفاتی یا مقطعی نیست. ممکن است مسئولیتها و شیوه بیان متفاوت باشد، اما هدف مشترک است. نیروهای مسلح وظیفه دفاع و بازدارندگی را برعهده دارند و دولت باید هم نیازهای میدان را تأمین کند و هم اداره کشور را با کمترین فشار بر مردم ادامه دهد. این تقسیم کار، زمانی نتیجه میدهد که بر اعتماد، ارتباط مستمر و شناخت متقابل استوار باشد.
در کنار این دو، نقش مردم را نیز نباید نادیده گرفت. هیچ کشوری تنها با تجهیزات نظامی یا ساختار اداری قدرتمند نمیشود. مردم، مهمترین پشتوانه امنیت ملیاند. هرچه اعتماد عمومی بیشتر، اطلاعرسانی صادقانهتر و احساس مشارکت مردم در سرنوشت کشور عمیقتر باشد، جامعه در برابر تهدیدها و فشارها مقاومتر خواهد بود. حفظ این اعتماد، مسئولیتی سنگین بر دوش همه ماست.
این روزها متأسفانه شاهد این هستیم که گاهی تلاش میشود میان دولت و نیروهای مسلح فاصلهای ترسیم شود و یا نقش یکی در برابر دیگری تعریف شود. این نگاه با واقعیت اداره کشور سازگار نیست. در بزنگاهها، دولت و نیروهای مسلح در کنار یکدیگر و در ارتباط با سایر ارکان کشور عمل میکنند. تفاوت مسئولیتها نیز نشانه جدایی نیست؛ لازمه تقسیم کار در یک ساختار منسجم است.
ایران زمانی از روزهای سخت با کمترین آسیب عبور میکند که نیروهای مسلح با اقتدار از کشور دفاع کنند، دولت مسئولانه پشتیبان میدان و زندگی مردم باشد و جامعه نیز احساس کند در جریان امور قرار دارد و صدایش شنیده میشود. امنیت، محصول کار مشترک همه این بخشهاست؛ مسئولیتی ملی که با هماهنگی، اعتماد و همراهی به نتیجه میرسد.
*سخنگوی دولت
