قائمپناه در پاسخ، نقطه آغاز را تغییر نگاه دانست و گفت: «ما برای رسیدن به نقطه وفاق و چنین نگاهی در همه عرصهها تلاش میکنیم. برای رسیدن به این منظور باید نگاهها تغییر کند؛ البته تغییر نگاه، فرآیندی زمانبر است.»
او با تأکید بر اینکه تغییر نگرش در ساختارهای اجرایی و اجتماعی با دستور و تصمیم فوری محقق نمیشود، توضیح داد: «به نظر من، از ابتدای آغاز کار دولت تا امروز پیشرفتهای زیادی داشتهایم، اما رسیدن به وفاق اینگونه نیست که بتوان با زدن یک دکمه، همه را به این باور رساند که گاهی برخی افراد باید کوتاه بیایند تا همراهی و همدلی شکل بگیرد.»
معاون اجرایی رئیسجمهور در ادامه، مفهوم وفاق را نه صرفاً یک شعار سیاسی، بلکه نوعی همراهی برای یک هدف مشترک توصیف کرد: «وفاق یعنی همراه شدن برای یک هدف مشترک. اگر این آگاهی در همه ایجاد شود که برای ایران باید از بسیاری مسائل گذشت، تعصب نداشت و حتی برخی باورها را اصلاح کرد تا همه خود را متعلق به یک ملت بدانیم و تکثر را بپذیریم، بخش مهمی از مسأله حل میشود.»
به گفته قائمپناه، یکی از گرههای اصلی در مواجهه با مسائل فرهنگی، به رسمیت شناختن تکثر در جامعهای متکثر است. او در اینباره گفت: «مشکل اینجاست که تکثر فکری یک ملت ۹۰ میلیونی، با نگاهها و سلیقههای متفاوت، هنوز در ذهن بخشی از جامعه ــ و حتی برخی افرادی که ممکن است در جایگاه قدرت باشند ــ بهطور کامل به رسمیت شناخته نشده است.» …
