اهمیت این تصویر زمانی بیشتر میشود که آن را در کنار تحولات اخیر جنگ ایران قرار دهیم. پنتاگون اعلام کرده «عملیات خشم حماسی» در پنجم مه پایان یافته و به نیروها و مقامات خود دستور داده برای درگیریهای جدید از این عنوان استفاده نکنند و به جای آن از تعبیر خنثیتر «عملیات برونمرزی در منطقه مسئولیت سنتکام» استفاده کنند.
این تغییر نام، در شرایطی که درگیری نظامی ادامه دارد، صرفاً یک اصلاح اداری به نظر نمیرسد. «خشم حماسی» نامی بود که یک عملیات بزرگ، تهاجمی و پیروزمندانه را تداعی میکرد؛ در حالی که عنوان جدید، جنگ را از یک «عملیات» با هویت مشخص به مجموعهای از «فعالیتهای برونمرزی» تقلیل میدهد. گویی جنگ هنوز در میدان جریان دارد، اما واشنگتن در حال فاصله گرفتن از نام و هویت سیاسی آن است.
این روند با تغییر ادبیات مقامهای ارشد دولت ترامپ نیز همزمان شده است. جیدی ونس در اظهارات اخیر خود حتی از بهکارگیری عنوان «جنگ» برای وضعیت موجود فاصله گرفت.
اما این رخدادهای زنجیره ای چرا اکنون به وقوع پیوسته است؟
پاسخ احتمالی را باید در نوامبر جستوجو کرد.
انتخابات میاندورهای آمریکا نزدیک است و جنگ ایران میتواند به یکی از پرهزینهترین موضوعات سیاسی برای جمهوریخواهان تبدیل شود. گزارشهای اخیر از نگرانی مشاوران ترامپ درباره پیامدهای جنگ در انتخابات حکایت دارد؛ نگرانیای که با افزایش هزینههای انرژی و فشار بر زندگی روزمره آمریکاییها جدیتر میشود. …
