یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز که ۲۶ مطالعه را بررسی کرده، شواهد قانعکنندهای پیدا نکرد که صبح یا عصر بهطور کلی برتری مشخصی برای سلامت، ترکیب بدن یا عملکرد ورزشی داشته باشد. با این حال، زمان تمرین میتواند روی عملکرد لحظهای بدن و سازگاری با تمرین اثر بگذارد.
صبح؛ انتخابی عالی برای کسانی که دنبال نظم هستند
صبح زود ورزش کردن یک مزیت مهم دارد: احتمال اینکه برنامهتان با اتفاقات روزانه به هم بخورد کمتر است.
جلسه کاری، خرید، خستگی، مهمانی یا هزار اتفاق دیگر ممکن است ورزش عصرگاهی را از برنامه حذف کند. اما اگر ورزش را اول روز انجام دهید، قبل از اینکه روز فرصت خراب کردن برنامهتان را پیدا کند، تمرینتان تمام شده است.
از طرف دیگر، بدن در ابتدای صبح هنوز کاملاً گرم نشده است؛ بنابراین اگر صبح تمرین میکنید، گرمکردن را جدی بگیرید؛ مخصوصاً قبل از تمرینات قدرتی، سرعتی یا حرکات انفجاری.
اما اگر دنبال عملکرد بهتر هستید، عصر چه؟
اینجا داستان جالبتر میشود.
دمای مرکزی بدن معمولاً در ساعات بعدازظهر و عصر بالاتر است و این موضوع میتواند به گرمتر بودن عضلات و آمادگی بهتر بدن برای فعالیت شدید کمک کند.
یک متاآنالیز درباره عملکرد استقامتی نیز نشان داد که در برخی شاخصها، عملکرد استقامتی در بعدازظهر و عصر بهتر از صبح بوده است.
به همین دلیل ممکن است متوجه شوید که مثلاً در ساعت ۵ عصر میتوانید وزنه سنگینتری بزنید، سریعتر بدوید یا تمرین شدید را راحتتر تحمل کنید.
اما این تفاوت الزاماً به معنی آن نیست که اگر صبح ورزش کنید، نتیجه نمیگیرید.
آیا ورزش عصرگاهی عضله بیشتری میسازد؟
اینجا باید مراقب تیترهای اغراقآمیز باشیم.
برخی مطالعات تفاوتهایی میان تمرین صبح و عصر در سازگاری عضلانی پیدا کردهاند، اما مرورهای جامعتر هنوز نمیتوانند بگویند که یک ساعت خاص برای همه افراد بهترین زمان عضلهسازی است.
در واقع، یکی از یافتههای جالب پژوهشها این است که هماهنگ بودن زمان تمرین با زمان آزمون عملکرد ممکن است اهمیت داشته باشد.
یعنی اگر همیشه ساعت ۶ عصر … …
