ممنوعیت شبکه های اجتماعی برای نوجوانان / نجات سلامت روان یا محدود کردن آزادی؟

نگرانی ها تنها به مدت زمان استفاده از تلفن همراه مربوط نمی شوند. آزار اینترنتی، مقایسه مداوم ظاهر و سبک زندگی با دیگران، مواجهه با محتوای آسیب زا و سازوکارهایی که کاربران را به ماندن طولانی تر در پلتفرم ها تشویق می کنند، از جمله موضوعات مورد توجه سیاست گذاران هستند.

با این حال، پرسش اصلی این است که آیا ممنوعیت قانونی می تواند استفاده واقعی نوجوانان را کاهش دهد و آیا کاهش دسترسی به تنهایی به بهبود سلامت روان منجر می شود؟ پاسخ به این دو پرسش لزوما یکسان نیست. نخستین ارزیابی ها چه می گویند؟

مطالعه ای که در مجله پزشکی BMJ منتشر شد، استفاده از شبکه های اجتماعی را در نوجوانان استرالیایی پیش و پس از اجرای محدودیت سنی بررسی کرد. داده های پیگیری حدود ۴۰۸ نوجوان نشان داد که در ماه های نخست، تغییر قابل توجه و روشنی در استفاده روزانه از شبکه های اجتماعی در همه گروه های سنی مشاهده نشده است.

بیش از ۸۵ درصد شرکت کنندگان زیر ۱۶ سال در زمان پیگیری همچنان از پلتفرم های مشمول محدودیت استفاده کرده بودند. برخی از نوجوانان نیز از راه هایی مانند حساب های جایگزین یا مرورگرهای خصوصی برای دور زدن محدودیت ها استفاده می کردند. پژوهشگران در تحلیل اصلی شواهد کافی برای نتیجه گیری درباره کاهش فوری و چشمگیر استفاده از شبکه های اجتماعی پیدا نکردند. 

این نتایج لزوما ثابت نمی کند سیاست محدودیت سنی بی اثر است. مطالعه در فاصله زمانی کوتاهی پس از اجرای قانون انجام شده و میزان رعایت قانون و شیوه های احراز سن نیز بر نتایج اثر می گذارند. برای ارزیابی دقیق تر باید مشخص شود که محدودیت در بلندمدت چقدر اجرا می شود و آیا تغییر واقعی در تجربه روزمره نوجوانان ایجاد می کند یا خیر. آیا استفاده زیاد از شبکه های اجتماعی با افسردگی ارتباط دارد؟ …