آخرین اخبار

این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

صبا نوبری: سرانجام بامداد ۱۷ شهریورماه زنگ تغییر بهای بنزین به صدا درآمد. پس از هفته‌ها اظهارنظر غیررسمی، نوسانات روانی در بازارها و حتی شکل‌گیری صف‌های مقطعی در پمپ‌بنزین‌ها، نرخ سوم بنزین که مربوط به کارت‌های اضطراری جایگاه‌هاست از ۵هزار تومان به ۱۰هزار تومان تغییر کرد. سیاستگذار اعلام کرده است که هیچ تغییری در سهمیه‌های اول و دوم ایجاد نشده است؛ خودروهای سواری شخصی همچنان ۶۰ لیتر سهمیه ۱۵۰۰ تومانی و ۵۰ لیتر سهمیه ۳۰۰۰ تومانی ماهانه دارند و موتورسیکلت‌ها نیز ۲۵ لیتر با نرخ اول و ۲۰ لیتر با نرخ دوم دریافت می‌کنند.

بر اساس برآوردهای رسمی، ترکیب این دو سهمیه پاسخگوی نزدیک به ۸۵درصد از کل نیاز مصرفی وسایل نقلیه است و تنها ۱۵درصد از کل تقاضای موجود به کارت‌های جایگاه وابسته خواهد بود. با این حال، بنزین در اقتصاد ایران همواره فراتر از یک حامل انرژی عمل کرده است؛ شاخصی بنیادین که بخش مهمی از انتظارات تورمی جامعه و محاسبات ذهنی مردم در قبال آینده اقتصادی را جهت‌دهی می‌کند. از این رو، بررسی تبعات واقعی آن نیازمند حضور در صحنه میدانی و شنیدن صدای اقشاری است که در نخستین حلقه اصطکاک با این تصمیم قرار گرفته‌اند. شوک به تاکسی‌های اینترنتی

در میان تمام گروه‌های شهری، رانندگان فعال در ناوگان تاکسی‌های اینترنتی سریع‌ترین واکنش را به این تغییر قیمتی نشان دادند. در ساعات اولیه پس از اعمال نرخ جدید، فضای مجازی و گروه‌های مجازی این رانندگان پر از گلایه و مطالبه برای افزایش فوری نرخ کرایه‌ها شد. عمده رانندگان معتقد بودند با دوبرابر شدن نرخ بنزین آزاد، کار کردن با تعرفه‌های قبلی توجیه اقتصادی ندارد. با این حال، مشاهدات نشان داد که در روزهای نخست، نرخ‌ها در این پلتفرم‌ها نه‌تنها متناسب با سوخت گران نشد، بلکه نوعی تثبیت برای مدیریت شوک روانی بر سامانه‌ها حاکم شد. …