در حالی که شرکتهایی همچون «بیمه ایساتیس» با کسب ۳۶ درصد بازدهی، «اتکایی رایا» با ۱۸ درصد و «ایران معین» با ۱۶ درصد، موفق شدهاند از داراییهای خود ارزشافزوده قابلتوجهی خلق کنند، در سوی دیگر این رقابت، عملکرد برخی شرکتها نه تنها «غیرمولد» بلکه «تخریبگر» بوده است.
قفل شدن سرمایهها در سیاهچالههای مالی
گزارشهای آماری نشان میدهد شرکت «بیمه دانا» به ترتیب با بازدهی ۶- درصد، در انتهای جدول قرار گرفته. منفی بودن این شاخص برای این مجموعهها به زبان ساده به این معناست که هزینه نگهداری داراییها، از عایدی آنها پیشی گرفته و عملاً بخشی از سرمایه شرکت در مسیر استهلاک یا توقف در داراییهای بیبازده از بین رفته است.
علاوه بر این، بخش وسیعی از شرکتهای بیمهای کشور در بازه بسیار محدود ۲ تا ۵ درصد متوقف ماندهاند که با توجه به نرخهای تورم، عملاً به معنای عدم رشد واقعی یا حتی آب رفتن ارزش داراییهای آنهاست.
زنگ خطر برای نهادهای ناظر
کارشناسان اقتصادی معتقدند انجماد منابع در داراییهای غیرجاری، سرمایهگذاریهای ناموفق و ضعف در استراتژیهای مدیریت ریسک، عامل اصلی تبدیل شدن برخی شرکتهای بیمه به سیاهچالههای مالی است. تداوم این وضعیت نه تنها منافع سپردهگذاران و سهامداران را تهدید میکند، بلکه توانمندی صنعت بیمه برای ایفای تعهدات در بلندمدت را نیز با چالشهای جدی مواجه خواهد ساخت.
اکنون افکار عمومی و نهادهای ناظر انتظار دارند مدیران این مجموعهها، بهویژه در شرکتهایی که با بازدهی منفی دستوپنج نرم میکنند، پاسخگوی چرایی هدررفت منابع و استراتژیهای غلط در ترازنامههای خود باشند. شفافسازی در نحوه استفاده از منابع بیمهگذاران، کمترین مطالبهای است که میتواند مانع از تداوم این الگوی آسیبزا در شبکه بیمهای کشور شود.
