اما جنگ و سایهاش در یک سال اخیر فشار سنگینی بر مردم و محیطزیست این جزیره وارد کرده است؛ آسیبهایی که بعضی از آنها ممکن است جبرانناپذیر باشند.
از آلودگی نفتی و تعطیلی کسبوکارها گرفته تا نگرانیهای امنیتی زندگی در مرز دریایی. اگر در مرکز ایران، مردم روزهایی را، هرچند کوتاه، در آرامش نسبی پس از جنگ سپری کردهاند، برای ساکنان حاشیه تنگه هرمز این ماهها با ترس و بلاتکلیفی درباره امنیت، زندگی و معیشت همراه بوده است.
تبعات جنگ بسیار گستردهتر از چیزی است که از دور دیده میشود. آنچه بر مردم جنوب گذشته، برای کسی که در نقاط دیگر کشور زندگی میکند، شاید هیچوقت بهطور کامل ملموس نباشد.
یکی از نمونههایش آلودگی نفتی است. بخشهایی از سواحل قشم درگیر آلودگی شدند، اما درباره منشأ آن پاسخ روشنی داده نشد. برای مدیریت چنین بحرانی، نه نیروی کافی وجود داشت و نه آمادگی لازم. نگرانیها فقط درباره سلامت مردم نبود؛ آسیب به اکوسیستمهای حساس ساحلی و دریایی منطقه هم جدی بود.
در کنار این موضوع، چیزی که در ماههای اخیر نگرانکننده است، افزایش فشار بر منابع دریایی، بهویژه در سواحل شمالی قشم و محدوده جنگلهای حراست.
اکوسیستم جنگلهای حرا برای بسیاری از آبزیان نقش زیستگاه، پناهگاه و محل تغذیه و رشد دارد و سلامت این آبزیان مستقیماً به وضعیت منابع دریایی و زندگی جوامع محلی گره خورده است.
به گفته صیادان محلی، با افزایش خطرات فعالیت در سواحل جنوبی و محدود شدن برخی فعالیتهای دریایی، فشار بیشتری بر سواحل شمالی و حرا وارد شده است. صیاد چاره دیگری ندارد. وقتی بخش مهمی از راههای درآمدی محدود میشود، دریا همچنان یکی از معدود منابع باقیمانده برای گذران زندگی است.
یکی از صیادانی که با او حرف زدم، میگفت خیلی از مردم این منطقه در فقر زندگی میکنند و نمیشود بهسادگی آنها را بابت افزایش فشار بر دریا سرزنش کرد. به عقیده او، «مردم راه دیگری برای درآمد ندارند.»
اما همزمان با این فشار اقتصادی، بسیاری از صیادان قدیمی از تغییر وضعیت دریا و شیوه صید هم نگراناند. …
