شفافیت در میدان نفتی سهراب

شفافیت، تنها مسیری است که می‌تواند از شکل‌گیری روایت‌های غیررسمی جلوگیری کند. یادداشتی که به‌تازگی درباره تغییرات مدیریتی اخیر در «سازمان حفاظت محیط‌زیست» و پرونده «میدان نفتی سهراب» منتشر شده، هم از شأن علمیِ خانم دکتر «صدیقه ترابی» به‌درستی یاد کرده و هم خواستار شفافیت شده است. هر دو دغدغه محترم است؛ چه آنکه «سازمان حفاظت محیط‌زیست» نیز پاسخگویی را حق جامعه و ذی‌نفعان می‌داند و بر این باور است که بسیاری از روایت‌های غیررسمی، محصول تأخیر در تبیین است؛ تأخیری که این یادداشت می‌کوشد آن را جبران کند. تغییر مدیریتی؛ تمایز میان «شأن علمی» و «ارزیابی عملکرد»

شخصیت علمی، تخصصی و پاکدستِ خانم دکتر «ترابی» ــ چنان‌که در یادداشت منتقد نیز آمده ــ برای بدنه کارشناسی کشور محفوظ و قابل احترام است. ایشان در دوره مسئولیت خود با نگاهی فنی به موضوعات نظام ارزیابی طرح‌ها، آلودگی هوا و مدیریت پسماند ورود کردند که رویکردی ارزشمند و ماندگار است. اما توضیح این تصمیم، در ساحت دیگری قرار دارد. در حکم انتصاب ایشان، بر «جانشین‌پروری» و ایجاد همگرایی در بدنه مدیریتی معاونت تأکید شده بود؛ راهبردی برای پایداری نهادی و پرورش سرمایه انسانی. متأسفانه در عمل، همگرایی مورد انتظار در این مقوله شکل نگرفت و این ناهمسویی تا جایی پیش رفت که شماری از مدیران دفاتر تخصصی به‌صورت جمعی استعفا دادند. این وضعیت، مدیریت کلان مجموعه را در برابر واقعیتی قرار داد که ناگزیر برای تأمین ثبات اداری و صیانت از سرمایه انسانی سازمان، تصمیمی اتخاذ کند. بار دیگر تأکید … …