در این تحول، سوریه بار دیگر به عنوان یک گره مرکزی بالقوه ظهور میکند، به طوری که دونالد ترامپ، رییس جمهور آمریکا در سخنرانی اخیر خود از جایگزینی سوریه به جای تنگه هرمز یاد کرده که به باور کارشناسان بیشتر در راستای ارسال سیگنال مثبت به بازار بود.
سقوط بشار اسد در اواخر سال ۲۰۲۴ و کاهش نفوذ روسیه و ایران، فرصتی راهبردی برای رقبا ایجاد کرده تا سوریه به کریدور ترانزیت انرژی تبدیل شود که خلیج فارس را به اروپا متصل میکند. جغرافیای منحصربهفرد سوریه که از سواحل شرقی مدیترانه تا مرز عراق امتداد دارد، مسیر عراق-سوریه را به کوتاهترین و مستقیمترین مسیر برای اتصال منابع انرژی خلیج فارس به بازارهای اروپا تبدیل میکند که از نقاط حساس دریایی نیز عبور نمیکند.
پیش از سال ۲۰۱۱، سوریه به عنوان مسیری بالقوه برای ترانزیت خطوط لوله از خلیج فارس و عراق به سمت ترکیه و اروپا در نظر گرفته میشد. اما جنگ داخلی، اجرای چنین پروژههایی را بیش از یک دهه متوقف کرد. سقوط اسد اساسا این معادله را تغییر داده و دولت انتقالی جدید، با حفظ روابط با کشورهای خلیج فارس و ترکیه، رویکرد دیگری نسبت به پروژههای زیرساختی دارد. نوری در تاریکی
سوریه در یک نقطه عطف تاریخی قرار دارد. حکومت جدید که با فروپاشی شدید اقتصادی، کاهش ارزش پول، کمبود سوخت و زیرساختهای ویرانشده روبهرو است، به کریدورهای انرژی به عنوان مسیری برای ایجاد درآمدهای ترانزیتی، جذب سرمایهگذاریهای خلیج فارس و سرمایهگذاریهای بینالمللی و تثبیت جایگاه خود به عنوان یک شریک راهبردی منطقهای نگاه میکند. …
