از سوی دیگر شورای امنیت بعد از جنگ روسیه با اوکراین و وضع تعرفههای بیشتر بر کالاهای چینی دوپاره شده چون دو کشور چین و روسیه مثل قبل درقبال حق وتو صرفهجو نیستند و دیگر با آمریکا رودربایستی ندارند.
با این اوصاف چرا مسعود پزشکیان به نیویورک میرود؟ در حالی که در سال ۱۴۰۳ هنوز ترامپ بازنگشته بود و این احتمال متصور بود که در حاشیه مجمع با جو بایدن ملاقات و برای احیای برجام تلاش کند یا دستکم حامل پیام متفاوتی برای دنیا باشد. این اتفاق البته نیفتاد و نه میخواست و نه میتوانست مانند خاتمی در آغاز ریاست جمهوری عمل کند زیرا جهان ساختار قدرت در ایران را شناخته و به میدان محدود مانور رییس جمهوری واقف است به این معنی که رییس جمهوری در جمهوری اسلامی رییس «جمهوری اسلامی» نیست ( به معنای متعارف آن).
در سال ۱۴۰۴ برخی پیشنهادآوانگارد مذاکره مستقیم و دیدار با دونالد ترامپ را به رغم پشتسرگذاشتن جنگ ۱۲ روزه در سه ماه قبل از آن درانداختند و احتمال اندکی هم برای آن حدس زده میشد اما هواپیما در آسمان بود که رهبری جمهوری اسلامی در پیامی تلویزیونی موضوع را منتفی اعلام کردند.
امسال اما وضعیت متفاوت است. از یک طرف خصومت شدت گرفته از جانب دیگر آیتالله خامنهای به شهادت رسیده و ترامپ در ادبیات رسمی تنها قاتل سردار سلیمانی نیست و گروههایی در تهران به کمتر از سر او رضایت نمیدهند. با این حال هر چند رهبری کنونی به شیوه قبل با پیام صریح و رسانهای منع نکند ولی پزشکیان هم اهل کار هماهنگناشده نیست.
با این همه وقتی محمد باقر قالیباف هم در نفی جنگ بیپایان سخن گفته سفر پزشکیان اگر تنها با هدف دمیدن در تنور تخاصم و ایراد … …
