زبان های بومی غیر فارسی در ایران بخشی از سرمایه ها و دارای های ارزشمند این کشور هستند و به مانند میراث فرهنگی و محیط زیست یا سرمایه های فیزیکی مثل پل ها و تاسیسات ارزشمند و رودخانه ها و جنگل ها و کوه ها و دریاها و دریاچه ها باید مورد حفاظت قرار بگیرند و تقویت شوند.
دولت و حاکمیت همچنین باید برای جلوگیری از تضعیف زبان های بومی غیرفارسی تلاش و اقداماتی را انجام دهند. یکی از این اقدامات تاسیس فرهنگستان و بنیادها و موسساتی برای حفظ و تقویت زبان های بومی ایرانی است.
دولت ها در سراسر جهان برای تقویت زبان های های غیررسمی یا نیمی رسمی بومی از تولید و انتشار محصولات و محتوای فرهنگی به این زبان ها حمایت و تشویق می کنند. از انتشار کتاب و مجله و رسانه تا شعر و ترانه و دیگر محصولات.
تاسیس فرهنگستان یا بنیاد زبان های مختلف بومی ایرانی می تواند به مرکزی برای جمع آوری و حفاظت از گنجینه ارزشمند محصولات این زبان ها تبدیل شوند. از شعرهایی که سینه به سینه منتقل شده اند تا لالایی هایی که زنان در گوش کودکان زمزمه می کنند از ضرب المثل ها و اصطلاحات تا داستان ها و روایت ها و اسم ها و ... .
این بنیادها و موسسات مشابه علاوه بر پژوهش و تحقیق درباره این زبان ها، می توانند با رصد وضعیت زبان ها درباره اقداماتی که می تواند به تضعیف این زبان ها منجر شود هشدار دهند و درباره اقداماتی که منجر به تقویت آنها می شود تشویق و تسهیلگری کنند.
اعلام زبان فارسی به عنوان زبان رسمی نافی حیات یا فعالیت سایر زبان های بومی ایرانی نیست. متاسفانه برخی این تصور را دارند که چون زبان فارسی به عنوان زبان رسمی تعیین شده پس دیگر زبان های بومی ایرانی ، مزاحم اند یا نیازی به آنها نیست یا باید برای تقویت زبان فارسی آنها را تضعیف کرد و از بین برد یا رقابت و نزاعی میان زبان فارسی و دیگر زبان های بومی ایرانی وجود دارد. …









































![[سیدمسعود رضوی] تحول و تحمل در شرایط سخت](/news/u/2026-09-21/ettelaat-52ovt.jpg)
![[غلامعلی رموی] بازگشایی مدارس و هویت مبهم نسل آینده](/news/u/2026-09-21/ettelaat-nh65q.jpg)
![[رامتین مرتضوی] تهران دو قاب ندارد](/news/u/2026-09-21/ettelaat-go95a.jpg)





































