طبق آمار اعلامشده، ارزش تقریبی ۳هزارو۷۱ ملک و پلاک ثبتی دولت ۳۸۶هزار میلیارد تومان است، با این حال، ارزش اسمی دارایی با میزان منابعی که در نهایت از آن آزاد میشود تفاوت دارد یعنی یک ملک ممکن است در دفتر داراییهای دولت ارزش بالایی داشته باشد، اما به دلیل مسائل ثبتی، کاربری، اختلافات حقوقی، محدودیتهای شهری یا نبود تقاضای مؤثر، فروش آن با همان ارزش اسمی امکانپذیر نباشد.
همین موضوع، یکی از مهمترین نکات اقتصادی پرونده مولدسازی را شکل میدهد و اگر سیاستگذار صرفاً تعداد املاک تعیینتکلیفشده را معیار موفقیت قرار دهد، احتمال دارد سرعت بر کیفیت غلبه کند و داراییهایی با قیمت کمتر از ظرفیت واقعی خود واگذار شوند و در مقابل، اگر فرایند بیش از اندازه طولانی شود، دارایی همچنان منجمد باقی میماند و هزینه فرصت نگهداری آن افزایش پیدا میکند. آمار ۸۴۱ملک در مراحل تعیینتکلیف، ارزشگذاری و تصویب قیمت نیز همین پیچیدگی را نشان میدهد زیرا این املاک با ارزش تقریبی ۱۲۰هزارمیلیاردتومان، هنوز در فاصله میان شناسایی و اجرای نهایی قرار دارند، بنابراین، چالش اصلی فقط پیدا کردن ملک نیست، بلکه عبور دادن آن از مجموعه مراحلی است که امکان تبدیل ارزش دفتری به ارزش اقتصادی واقعی را فراهم میکند.
کیفیت نباید قربانی سرعت شود …
