بازار
این موزه به نام خولیو آرخنتینو روکا است که در دوران جهش اقتصادی آرژانتین در اواخر قرن نوزدهم، دو دوره رئیس‌جمهور این کشور بود. در این موزه هنوز می‌توان یادگارهای زنده‌ای از همان عصر طلایی را دید که خاویر میلی، رئیس‌جمهور کنونی، رویای احیای آن را در سر دارد.
کیف پول توری نقره‌ای با منگوله‌های نقره، کارت‌پستال‌های سفرهای آن سوی اقیانوس اطلس، چمدان خوش‌ساخت و عطر شخصی روکا، منوی ضیافت شام او با همتای شیلیایی‌اش و حتی موسیقی متن آن ضیافت، همگی بازمانده‌های آن دوران پرشکوه هستند.
اما وقتی به آرژانتین امروز برمی‌گردیم، مسیر رسیدن به رویای میلی بسیار دشوار و پرشیب به نظر می‌رسد. اقتصاد کشور تقریباً به طور قطع وارد رکود فنی شده است. مشاغل رسمی آب رفته‌اند و کارگران بیش از پیش به کارهای غیررسمی یا خویش‌فرمایی روی می‌آورند.
محبوبیت میلی در نظرسنجی‌ها افت کرده و نگاه رسانه‌ها به او بدبینانه‌تر شده است. بازارهای جهانی هم هنوز حاضر نیستند بدون دریافت صرف ریسکی معادل حدود ۷ واحد درصد بالاتر از نرخ اوراق خزانه آمریکا، به آرژانتین وام بدهند.
با این حال، اگر وضعیت امروز را با روزهای نخست ریاست‌جمهوری میلی در اواخر سال ۲۰۲۳ مقایسه کنیم، دستاوردها بسیار فراتر از انتظار اغلب کارشناسان است.
اقتصاد آرژانتین احتمالاً دومین سال متوالی رشد خود را ثبت خواهد کرد. تورم هر چند هنوز بالاست، اما به یک‌دهم سطح پیشین سقوط کرده است.
نرخ فقر ۹ واحد درصد کاهش یافته و صادرات تقریباً دو برابر شده است. شاید مهم‌تر از همه این باشد که این دستاوردها بر پایه‌های کلان اقتصادی بسیار محکم‌تری نسبت به دهه‌های گذشته در این کشور بحران‌زده استوار شده‌اند و می‌توانند ماندگار باشند. …
