آیا برده‌های آمریکایی نقشه فرار را در موهایشان می‌بافتند؟ پشت‌پرده یک افسانه تاریخی

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، افسانه بافتن مو به شکل کورن‌رو (Cornrows) و گیس‌های بافته‌شده و پنهان کردن نقشه‌ها و پیام‌های مربوط به آزادی در میان آن‌ها، هم روایتی آرمان‌گرایانه است و هم بازتابی از تاب‌آوری واقعی بردگانی که در شرایطی بی‌رحمانه زندگی می‌کردند. این داستان شباهت‌هایی با روایت‌های دیگری دارد که می‌کوشند نبوغ و ابتکار بردگان را به تصویر بکشند؛ ازجمله داستانی که مدعی بود پیام‌های رمزگذاری‌شده در لحاف‌ها و رواندازها به بردگان کمک می‌کرد تا از طریق «راه‌آهن زیرزمینی» به سوی آزادی فرار کنند.

در فوریه ۲۰۲۲، صفحه فیس‌بوکی African American Art & More مطلبی منتشر کرد که در آن ادعا شده بود بردگان سیاه‌پوست، نقشه‌ها و اطلاعات دیگری را با بافتن آن‌ها در موهای خود به شکل کورن‌رو، به یکدیگر منتقل می‌کردند تا به فرارشان به سمت شمال کمک کنند.

ماه تاریخ سیاه‌پوستان مبارک‼️‼️❤️

آیا می‌دانستید که از کورن‌رو (Cornrows) برای کمک به فرار بردگان از بردگی استفاده می‌شد؟

بردگان از کورن‌رو برای انتقال اطلاعات و ترسیم نقشه‌هایی برای فرار به سمت شمال استفاده می‌کردند.

از آن‌جا که بردگان اجازه خواندن و نوشتن نداشتند، مجبور بودند اطلاعات را از طریق بافتن موهای‌شان منتقل کنند.

گفته می‌شود این شیوه در کلمبیا، آمریکای جنوبی رواج پیدا کرد؛ جایی که بنکوس بیوهو (Benkos Bioho)

در اواخر دهه ۱۵۰۰ میلادی این ایده را مطرح کرد که زنان با بافتن موهای خود به شکل کورن‌رو،

نقشه‌ها را ترسیم و پیام‌ها را منتقل کنند. به این مدل مو همچنین

«کین‌رو» (Canerows) گفته می‌شد که اشاره‌ای بود به مزارع نیشکر، جایی که بردگان در آن کار می‌کردند.

در یکی از این مدل‌ها، موها به شکل بافت‌هایی خمیده و کاملاً چسبیده به سر بافته می‌شدند.

این بافت‌های خمیده نماد جاده‌هایی بودند که بردگان برای فرار از آن‌ها استفاده می‌کردند.

آن‌ها همچنین در میان بافت موهای‌شان طلا پنهان می‌کردند و دانه‌هایی را مخفی می‌کردند

که پس از فرار به زنده ماندن‌شان کمک می‌کرد.

پس از آزادی نیز از این دانه‌ها برای کاشت محصولات کشاورزی استفاده می‌کردند.

کورن‌رو بهترین راه برای جلوگیری از برانگیختن شک و سوءظن صاحبان بردگان بود.

صاحب برده هرگز نمی‌توانست حدس بزند که …