سنت؛ سنگبنای اندیشه محافظهکارانه
احمد بستانی، اولین مؤلفه محافظهکاری را اهمیت دادن به «سنت» معرفی کرد؛ سنتی که در طول تاریخ تداوم یافته و از طریق قانون، نهادها و رویهها به جامعه احساس تعلق میدهد. او در توضیح دومین ویژگی محافظهکاری بر محدودیت شناخت انسان و پیچیدگی جامعه تأکید گذاشت:«محافظهکار با این تصور مخالف است که میتوان جامعه را صرفاً با عقل انتزاعی طراحی کرد. از همین رو تجربه، تاریخ، قانون، نظم و امنیت در این اندیشه اهمیت ویژه دارند. محافظهکاری، انسان را موجودی با درک محدود و امنیتطلب میداند؛ در حالی که جوامع بشری درهم تنیده و رازآلودند و نمیتوان منطق آنها را بهسادگی در قالب فرمولهای انتزاعی درآورد. از این نگاه، قوانین انتزاعی به تنهایی پاسخگو نیستند.»
نسبت محافظهکاری با لیبرالیسم
بخش دوم بحث بستانی به دیدگاه راجر اسکروتن اختصاص داشت؛ متفکری که از چهرههای مهم احیای محافظهکاری در دهههای اخیر است. مسأله محافظهکاری جدید این بود که چگونه میتوان از سنت، هویت تاریخی و نظم اجتماعی دفاع کرد، بدون آنکه به دفاع از سلطنت، اشرافیت و نابرابریهای سنتی بازگردد. از این رو محافظهکاری جدید ناچار بود نسبت خود را با ارزشهای مدرن و لیبرال
روشن کند. …
