وعده رقابت و کاهش قیمت خودرو چه شد؟
مسعود پزشکیان در جریان تبلیغات انتخابات ریاستجمهوری، بارها از وضعیت بازار خودرو، قیمتهای بالا و کیفیت پایین خودروهای داخلی انتقاد کرد و وعده داد با آزادسازی واردات، امکان رقابت را فراهم کند تا بازار مسیر طبیعی خود را پیدا کند. اکنون اما مقایسه قیمت خودروهای تولید داخل و مونتاژی در پایان دولت سیزدهم با قیمتهای ثبتشده در آبان ۱۴۰۵، از افزایش چند برابری قیمتها حکایت دارد؛ وضعیتی که ضرورت پاسخگویی دولت درباره سرنوشت وعدههای انتخاباتی را برجسته میکند.
میانگین رشد قیمت بازاری خودروهای تولید داخل و مونتاژی به حدود ۳۰۴ درصد رسیده است؛ یعنی قیمت این خودروها بهطور متوسط بیش از چهار برابر شده است. در این میان، خودروهای اقتصادی و پرتقاضا نیز از موج گرانی در امان نماندهاند و افزایش قیمت تنها به خودروهای لوکس و مونتاژی محدود نبوده است.
وعدهای که قرار بود بازار را متحول کند
پزشکیان در مناظره انتخاباتی ۱۲ تیر ۱۴۰۳، با انتقاد از وضعیت قیمت خودرو گفته بود خودروهایی که در حدود ۲۰ هزار دلار قیمت دارند، در ایران با قیمتهایی در حدود ۱۰۰ هزار دلار به مردم فروخته میشوند. او همچنین تصریح کرده بود که با باز کردن فضای رقابت و واردات خودرو، بازار میتواند خود را تنظیم کند.
پزشکیان در همان مقطع وعده داد واردات خودرو را با ارز اشخاص آزاد کند و تأکید داشت که نباید بازار را به روی خودروهای خارجی بست. استدلال او این بود که افزایش رقابت، خودروسازان داخلی را به اصلاح عملکرد وادار میکند و نیازی نیست دولت برای تنظیم بازار به مداخلههای گسترده متوسل شود.
اکنون پرسش اصلی این است که اگر آزادسازی واردات و ایجاد رقابت قرار بود به تنظیم بازار منجر شود، چرا مصرفکنندگان با چنین افزایش گستردهای در قیمت خودرو مواجه شدهاند؟ آیا سازوکار رقابت آنگونه که در وعدههای انتخاباتی ترسیم میشد، در عمل شکل گرفته است؟ و اگر موانعی در مسیر اجرای این سیاست وجود داشته، دولت چه اقدام مؤثری برای رفع آنها انجام داده است؟
از سایپا ۱۵۱ تا تارا؛ گرانی محدود به خودروهای لوکس نیست …

بازار

































































































































































