توزیع ناعادلانه یارانه مسکن/انتظار ۸۰ ساله برای خانه‌دار شدن ۴۰درصد جامعه

به گزارش اکونگار به نقل از اقتصادنیوز؛ بحث درباره نحوه شناسایی متقاضیان مسکن حمایتی و میزان برخورداری گروه‌های درآمدی از منابع عمومی، بار دیگر مسئله هدفمندی یارانه‌های مسکن را به مرکز توجه آورده است. اظهارات اخیر مدیرکل دفتر اقتصاد مسکن وزارت راه و شهرسازی درباره ثبت‌نام افرادی که واجد شرایط دریافت حمایت نبوده‌اند، این پرسش را مطرح کرده است که منابع عمومی بخش مسکن در نهایت به چه گروه‌هایی می‌رسد و خانوارهای کم‌درآمد چه سهمی از این حمایت‌ها دارند؟

فردین یزدانی، پژوهشگر اقتصاد مسکن معتقد است غیرهدفمند بودن یارانه‌های مسکن مسئله تازه‌ای نیست و ریشه آن را باید در ساختار سیاست‌های حمایتی سال‌های گذشته جست‌وجو کرد.

او با اشاره به مطالعات انجام‌شده درباره کارآمدی نظام یارانه‌های مسکن در دهه ۸۰ توضیح می‌دهد که بخش عمده برنامه‌های تأمین مسکن با حمایت دولت، معطوف به گروه‌های متوسط و بالای درآمدی بوده و گروه‌های کم‌درآمد عملاً انتفاع چندانی از این برنامه‌ها نبرده‌اند.

به گفته یزدانی، طرح‌هایی مانند مسکن مهر و مسکن ملی نیز بخشی از همین ساختار سیاست‌گذاری هستند. زمانی که نظام حمایت اجتماعی از کارآمدی و هدفمندی کافی برخوردار نباشد، طبیعی است که منابع حمایتی به‌جای گروه‌های نیازمند، در اختیار افرادی قرار بگیرد که از نفوذ سیاسی بیشتر یا توانایی بالاتری برای ورود به فرآیندهای اداری برخوردارند.

او تأکید می‌کند که در چنین شرایطی، خانوارهای بسیار کم‌درآمد که امکان ورود به این برنامه‌ها را ندارند، از چرخه حمایت دولتی کنار گذاشته می‌شوند و در نهایت بخشی از آنها به سکونتگاه‌های غیررسمی روی می‌آورند. تقویت قدرت خرید گروه‌های متوسط و پردرآمد با منابع حمایتی …