به گزارش فرارو به نقل از میدل ایست مانیتور، خطرناکترین لحظه برای یک قدرت مسلط زمانی فرا میرسد که ادامه جنگ را شرط اثبات درستی تصمیم خود برای آغاز آن بداند. در این وضعیت، هزینههای گذشته به مطالبه پیروزی بزرگتر دامن میزنند، در حالی که دستیابی به آن دشوارتر میشود. جنگی که قرار بود توان آمریکا برای اعمال قدرت را نشان دهد، اکنون به آزمونی برای سنجش اعتبار همان قدرت تبدیل شده است.
گزارش ۲۲ اکتبر نشریه آتلانتیک، تصویری از این محاسبه در حلقه نزدیکان دونالد ترامپ ارائه میدهد. بر اساس این گزارش، در اطراف رئیسجمهور آمریکا این تصور وجود دارد که فشار اقتصادی، ایران را به آستانه ضعف رسانده و دور دیگری از حملات میتواند زمینه تغییر حکومت را فراهم کند. با این حال، هنوز تصمیم نهایی برای ازسرگیری حملات اتخاذ نشده است. آنچه مطرح شده، این انتظار است که یک مرحله دیگر فشار بتواند نتیجهای تعیینکننده به همراه آورد.
این تصور، بازتاب یک خطای قدیمی است: اینکه آسیبپذیری دشمن الزاماً به معنای امکان کنترل رفتار سیاسی اوست. ایران ممکن است خسارتهایی متحمل شود، اما همچنان از پذیرش نتیجه سیاسی مورد نظر مهاجم خودداری کند. فاصله میان تخریب نظامی و تسلیم سیاسی، نقطه آغاز قمار آمریکا برای حفظ هژمونی است. دشمن قابلکنترل و محدودیت قدرت آمریکا
در محاسبات قدرتهای مسلط، وجود یک دشمن شناختهشده به سازماندهی اتحادها، توجیه حضور نظامی و تأکید بر ضرورت حمایت امنیتی از متحدان کمک میکند. این نظم بر این تصور استوار است که میتوان سطح تهدید، هزینههای مقابله و شرایط پایان منازعه را مدیریت کرد. ایران در این چارچوب، به اندازهای مهم است که رویارویی با آن پیامدهای منطقهای داشته باشد، اما در عین حال بهعنوان کشوری تصور میشود که میتوان آن را به اندازه کافی تضعیف کرد تا قواعد درگیری را تغییر ندهد. …

بازار































































































































