برای اینکه درک بهتری از «فناوریهای جدید» داشته باشیم، لازم است ابتدا با کلاسهای درس فاقد فناوری آشنا شویم، بعد برویم سراغ جدیدیها.
یک روز معمولی در کلاسی سی و چند، بلکه چهلنفره در مدرسهای معمولی:
وارد کلاس میشوید. پشت نیمکتی که چند تا میخش از جا درآمده و گاهی برای خودش عقب و جلو میرود، مینشینید. معلم ماژیک وایتبرد را برمیدارد، روی صفحهای پوشیده از انواع رنگهای مات که به هر چیزی شبیه است الا تختهی «وایت» برد، کلماتی نامفهوم و گنگ مینویسد. مطالب پیشنهادی تنها آموزش است که میماند ۱۴۰۴/۰۴/۳۰
معلم از فاصلهی نیم سانتیمتری نوشتهی خودش را نمیبیند و به همین دلیل تصمیم میگیرد به یکی از بچهها مأموریت دهد تا برود دفتر و یک ماژیک بگیرد. معلم در زمان رفتن دانشآموز، دنبال جسمی مکعبمستطیل که قدیمها شبیه تختهپاککن بود و الان بیشتر شبیه به پارهآجری سیاه است میگردد، ولی پیدایش نمیکند.
بیخیال میشود و با یک دستمالکاغذی تخته را پاک میکند. به یکی دیگر از بچهها مأموریت گرفتن تختهپاککن تازه از دفتر را میدهد.
معلم … …

















































































































































![[سیدمسعود رضوی] تحول و تحمل در شرایط سخت](/news/u/2026-09-21/ettelaat-52ovt.jpg)
![[غلامعلی رموی] بازگشایی مدارس و هویت مبهم نسل آینده](/news/u/2026-09-21/ettelaat-nh65q.jpg)
![[رامتین مرتضوی] تهران دو قاب ندارد](/news/u/2026-09-21/ettelaat-go95a.jpg)















