آنالیز یک مناظره داغ؛ برنده ای در کار بود؟ | آخرین خبر

مناظره وحید اشتری و حسین قربان‌زاده که با محوریت درآمدهای نفتی، تراستی‌ها و عملکرد هلدینگ خلیج فارس آغاز شد، در ادامه به جدالی بر سر اعتبار و صداقت دو طرف تبدیل شد؛ جدالی که افشای چت‌های تلگرامی، مسیر توجه افکار عمومی را تغییر داد. 

دکتر رسول بابایی| مناظره وحید اشتری و حسین قربان‌زاده قرار بود درباره نفت، تراستی‌ها، عملکرد هلدینگ خلیج فارس و علت کناررفتن وزیر نفت باشد. اما در میانه راه، مناظره دیگری شکل گرفت؛ مناظره‌ای درباره خود دو طرف. در مناظره اول، پرسش این بود که بر سر درآمدهای نفتی، هلدینگ خلیج فارس و تغییرات مدیریتی چه آمده است. در مناظره دوم، پرسش این شد که کدام‌یک از دو طرف راست می‌گوید، چه ارتباطاتی دارد و با چه انگیزه‌ای سخن می‌گوید. مناظره اول درباره «موضوع» بود؛ مناظره دوم درباره «اعتبار گوینده». آنچه در شبکه‌های اجتماعی ماند و بیشتر دیده شد، نه ارقام میلیارد دلاری و نه بحث پیچیده تراستی‌ها، بلکه چت‌های تلگرامی اشتری و تماس زنده با حامد شمس بود. همین جابه‌جایی، مهم‌ترین اتفاق مناظره بود.

1. دو نفر با دو هدف متفاوت

 اشتری و قربان‌زاده با دو دستور کار متفاوت وارد مناظره شدند. هدف اشتری این بود که بحث را از عملکرد یک مدیر یا یک هلدینگ فراتر ببرد و آن را به شبکه‌ای از مناسبات قدرت، انتصابات، فروش نفت، تراستی‌ها و تعارض منافع پیوند بزند. او تلاش کرد قربان‌زاده را نه یک مدیر مستقل، بلکه عضوی از یک شبکه سیاسی و مدیریتی معرفی کند. راهبرد اشتری را می‌توان «شبکه‌سازی اتهام‌ها» نامید؛ یعنی چند اتفاق، چند شخص و چند تصمیم کنار هم قرار می‌گیرند تا تصویری بزرگ‌تر از مناسبات پشت‌پرده ساخته شود. قربان‌زاده اما هدف دیگری داشت. او می‌خواست از جایگاه متهم خارج شود و به جای پاسخ‌دادن مداوم، خود اشتری را در جایگاه پاسخ‌گو قرار دهد. به زبان ساده، استراتژی او این بود:

«اگر نتوانم یا نخواهم همه ادعاها را در همان لحظه رد کنم، باید نشان دهم کسی که این ادعاها را مطرح می‌کند، خود بی‌طرف و مستقل نیست.»

از همین نقطه، مناظره از «چه اتفاقی افتاده است؟» به «چه کسی این حرف‌ها را می‌زند؟» منتقل شد.

2. نقاط قوت و رویکردهای دو طرف  …