بازار
برای بررسی وضعیت امسال جشنواره فیلم فجر باید کمی کلی‌تر به موضوع نگاه کنیم. در ۲سال گذشته، جشنواره ۲تجربه متفاوت را پشت سر گذاشت و امسال احتمالا با شکل سومی از این وضعیت روبه‌رو خواهیم شد. در دوره قبل‌تر، پس از اتفاقات اجتماعی، بسیاری از اهالی سینما از جشنواره فاصله گرفته بودند. با تغییر دولت و روی کار آمدن رئیس‌جمهور جدید، نوعی آشتی نصفه و نیمه شکل گرفت و بخشی از سینماگران مستقل و مطبوعاتی‌ها دوباره به جشنواره بازگشتند. اما دوره بعد با اتفاقات اجتماعی، قطع اینترنت و سایه جنگ شرایط کاملا متفاوت شد. جشنواره در فضایی ملتهب برگزار شد و حضور یا غیبت از آن به موضعی سیاسی و اجتماعی تبدیل شد. در نتیجه، فضای سیاسی و جناحی بر وجه سینمایی جشنواره غلبه کرد. درحالی‌که جشنواره فجر باید متعلق به همه طیف‌ها و نگاه‌های سینمایی باشد، مرزبندی‌ها پررنگ‌تر شد و این وضعیت در نهایت به ضرر فیلم‌ها تمام شد. نماینده همه سینمای ایران
جشنواره فجر از ابتدا نسبتی با کلیت سینمای ایران داشت؛ از سینمای مستقل و هنر و تجربه گرفته تا آثار بخش خصوصی و تولیدات نهادها. این رویداد فرصتی بود تا فیلم‌های ساخته‌شده در یک سال را ببینیم، چهره‌های تازه را کشف کنیم و چشم‌اندازی از سینمای سال آینده داشته باشیم. البته جشنواره همیشه رنگ‌وبوی سیاسی و تبلیغاتی هم داشته، اما میان وجه سینمایی و ملاحظات سیاسی آن تعادلی وجود داشت. در سال‌های اخیر، این تعادل به هم خورده است. جشنواره فجر یک رویداد ملی است و نمی‌تواند به یک جریان یا گروه خاص تعلق داشته باشد. تجربه نشان داده هر زمان این تعادل به هم خورده، جشنواره بخشی از ماهیت خود را از دست داده است. گزینه‌های دبیری …
