روایتی از آزادی در شهری واقعی به نام جهنم

میرطاهری، کارگردان و یکی از بازیگران این نمایش در گفتگو با ایسنا با تشریح ویژگی‌های این اثر نمایشی تاکید کرد که نمایش «خانه من جهنم» یک اثر کاملاً جدی است و برای جذب تماشاگر از موسیقی و فرم‌های نامتعارف استفاده نمی‌کند.

او درباره شکل‌گیری ایده این نمایش گفت: ایده این اثر حدود یک سال و نیم پیش شکل گرفت؛ زمانی که گروه در جست‌وجوی متنی دیگر بود و ناگهان واژه «جهنم» در ذهن‌مان شکل گرفت. پیگیری این واژه ما را به شهری واقعی به نام «جهنم» در ایالت میشیگان آمریکا رساند؛ شهری دورافتاده که ساکنانش در محدودیت، خشم و جنگ زندگی می‌کنند.

میرطاهری با اشاره به شرایط زیست افراد در این شهر ادامه داد: در گذشته کشاورزان این منطقه زمین‌های خود را از دست می‌دهند و ناچار می‌شوند برای جذب گردشگر، از نام شهرشان بهره ببرند. در این میان، فردی به نام جورج ریفت که اجدادش پیش‌تر به این منطقه آمده و بازنگشته‌اند، زمین‌ها را می‌خرد و نام شهر را «جهنم» می‌گذارد؛ زیرا هرگاه از مادرش می‌پرسیده پدر کجاست، پاسخ می‌گرفته که «به جهنم رفته است». همین ماجرا زمینه شکل‌گیری نمایشنامه را فراهم می‌کند.

او با ارایه توضیحاتی درباره داستان نمایش خود افزود: نمایش درباره یک پدر و دختر است که در این شهر مهمان‌خانه‌ای دارند و از ورود گردشگران پول درمی‌آورند. با این حال، محور اصلی اثر، تلاش دختر برای رهایی از چنبره سه مرد است؛ پدری که از او بهره‌کشی می‌کند و دو مردی که به او دل بسته‌اند اما هر یک به شکلی او را آزار می‌دهند. دختر در نهایت تصمیم می‌گیرد نقشه‌ای بکشد و همه این افراد را از بین ببرد تا شاید بتواند از این شهر و فضای بسته رها شود.

به گفته این کارگردان، نمایشنامه بیش از هر چیز بر آزادی این دختر و رهایی او از سنت‌ها، گرفتاری‌های انسانی و فضای مردسالارانه متمرکز است. کل لوکیشن نمایش در یک مهمان‌خانه ثابت می‌گذرد و همه اتفاقات در همین فضا رخ می‌دهد. …