وی افزود: دانشگاههای علوم پزشکی از حدود ۱۵ سال قبل مدلی تحت عنوان «هیأت علمی وابسته» برای استادان خارج از ایران داشتهاند و این افراد به شیوههای مختلف با دانشگاههای ما همکاری میکنند. از جمله اینکه این اساتید در کنگرهها حضور مییابند، برنامههای آموزشی برگزار میکنند و به صورت آنلاین به همکاران ما مشاوره میدهند. برای این افراد نیز احکام هیأت علمی وابسته صادر میشود. رونق نداشتن همکاریها به دلیل دشواری در ارتباطات و رفت و آمدها
جانشین وزیر بهداشت با بیان اینکه «این مدل همچنان امکان اجرا دارد»، گفت: مشکلی که وجود دارد این است که وقتی ارتباطات و رفتوآمدها دشوار میشود، طبیعی است که این همکاریها نیز رونق مورد انتظار را پیدا نمیکند.
وی تأکید کرد: اگر بخواهیم موضوع را درست ببینیم، باید بتوانیم نهفقط با ایرانیان خارج از کشور، بلکه با هر استادی که در یک حوزه تخصص و تبحر دارد و علاقهمند به همکاری با ایران است، ارتباط علمی برقرار کنیم. در برخی حوزهها در این زمینه موفق بودهایم و در برخی موارد نیز موفق نبودهایم که عمدتا مسائل حاشیهای و عوامل دیگر در آن نقش داشته است. روند خروج اعضای هیأت علمی متوقف نشده است
جعفریان در پاسخ به پرسشی درباره روند مهاجرت اعضای هیأت علمی از دانشگاههای بزرگ کشور نیز گفت: اینکه در طول سالهای گذشته اعضای هیأت علمی از دانشگاههای بزرگ کشور به خارج رفتهاند، کاملا درست است، اما اینکه این روند اکنون ادامه دارد یا خیر، در حد اطلاعاتی که من دارم، باید بگویم متوقف نشده است.
وی افزود: دلایل متعددی در این زمینه وجود دارد که یکی از آنها مسئله مالی است. وقتی عضو هیأت علمی ما در داخل کشور درآمد مشخصی دارد و همان فرد میتواند با حضور در یک کشور یا منطقه دیگر چندین برابر ـ مثلا ۱۰ برابر درآمد فعلی خود ـ درآمد داشته باشد، این موضوع طبیعتا زمینهساز خروج او خواهد شد و چندان تعجببرانگیز نیست. …
