در واقع، تا زمانی که این رابطه بر مبنای اعتماد متقابل شکل نگیرد و همچنان بر اساس مناسبات آمرانه، دستوری و از بالا به پایین اداره شود، نمیتوان انتظار مشارکت مؤثر و پایدار داشت. در چنین شرایطی، مشارکتهای احتمالی نیز بیشتر جنبه مقطعی و نمادین پیدا میکنند و نمیتوانند بازتابدهنده مشارکت واقعی مردم باشند.
برای تحقق حکمرانی مبتنی بر اعتماد و مشارکت، نخستین ضرورت، پذیرش خطاها و تلاش برای اصلاح آنهاست. حاکمیت و مسئولان باید خطاپذیر باشند و این واقعیت را بپذیرند که ممکن است در برخی تصمیمگیریها و سیاستگذاریها دچار اشتباه شده باشند. پذیرش مسئولیت خطاها و تلاش برای برطرف کردن عیبها، یکی از الزامات ایجاد اعتماد عمومی است. در کنار این مسئله، شنیدن صدای مردم و نادیده نگرفتن مطالبات و خواستههای آنان نیز اهمیت دارد. به بیان دیگر، ایجاد اعتماد مستلزم آن است که مسئولان هم مسئولیت اشتباهات خود را بپذیرند و برای اصلاح آنها اقدام کنند و همواره صدای جامعه را بشنوند.
اصلاح نظام حکمرانی یکی از مؤلفههای مهم برای حرکت به سمت ایران قویتر است. تقویت قدرت اقتصادی، نظامی و سایر ظرفیتهای کشور، بدون اصلاح نوع رابطه میان مردم و حاکمیت، نمیتواند بهتنهایی زمینهساز تحقق چنین هدفی باشد. اگرچه تقویت اقتصاد و قدرت نظامی و افزایش سایر ظرفیتهای ملی اهمیت دارد، اما چنانچه مناسبات عمودی و از بالا به پایین میان دولت و مردم اصلاح نشود و زمینه شکلگیری رابطهای مبتنی بر اعتماد و مشارکت فراهم نیاید، دستیابی به اهداف مورد نظر با محدودیت مواجه خواهد شد. …


دانلود از کافه بازار


























































