او درباره نفت هورالعظیم و بحرانی که در پیشه است صحبت میکند. حالا همین سرنوشت ممکن است در انتظار حوضچه شماره یک باشد؛ مهمترین و زندهترین بخش باقیمانده هورالعظیم.
اوایل شهریور ۱۴۰۵، رئیس سازمان حفاظت محیطزیست در سفر به اهواز اعلام کرد که مجوز میدان نفتی سهراب در اواخر مردادماه صادر شده است؛ مجوزی که سالها با مخالفت کارشناسان، کنشگران و خبرنگاران محیطزیست روبهرو بود.
طهماسبی میگوید پیشتر نیز درخواست وزارت نفت برای دریافت این مجوز، با ورود فعالان محیطزیست و هشدار درباره پیامدهای آن متوقف شده بود.
میدان نفتی سهراب در مجاورت مرز ایران و عراق و در محدوده هورالعظیم قرار دارد. قرار است در حوضچه شماره یک، پدهای نفتی و چاههای جدید ایجاد شود.
طهماسبی درباره طرح میگوید: «در این طرح سهراب قرار هست شش پد یا محوطه در حوضچه شماره یک، با حدود تقریبی سه تا چهار هکتار، سکوبندی بشه؛ سکوهایی که دکلها روی اونها مستقر میشن.»
او میگوید دو حلقه چاه نیز در دهه ۸۰ بدون مجوز در این محدوده حفر شده و در برنامه فعلی، ۲۰ حلقه چاه دیگر پیشبینی شده است.
مشکل فقط خود چاهها نیست. ساخت پدها، خاکریزی، جادهکشی و احداث مسیرهای انتقال لوله، بخش دیگری از این طرح است.
به گفته طهماسبی، حدود ۱۸ هکتار بهصورت مستقیم و با خاکریزی تحت تأثیر قرار میگیرد و با احتساب کریدورها و مسیرهای انتقال لوله، این رقم احتمالاً به حدود ۴۰ هکتار میرسد.
اما اهمیت حوضچه شماره یک بسیار بیشتر از این اعداد است. این حوضچه در شمال هورالعظیم و در محدوده هویزه و دشت آزادگان قرار دارد و بخش اصلی آب ورودی رود کرخه از همین مسیر وارد تالاب میشود.
حوضچه شماره یک هنوز آب، نیزار، پوشش گیاهی و حیات جانوری خود را حفظ کرده و یکی از آخرین بخشهای هورالعظیم است که کارکرد اکولوژیک قابلقبولی دارد. …
