بازار
گیاهان از آغاز شکل‌گیری تمدن‌های بشری، هم به‌عنوان غذا و هم برای کمک به درمان بیماری‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در این میان، سیر یکی از شناخته‌شده‌ترین گیاهانی است که سابقه مصرف غذایی و دارویی آن به هزاران سال پیش بازمی‌گردد. نشانه‌هایی از کاربرد این گیاه در نوشته‌های کهن، از جمله اوستا، متون سانسکریت و منابع طب سنتی چین دیده می‌شود. ابن‌سینا نیز در کتاب «قانون» استفاده از سیر را برای کمک به درمان مشکلاتی مانند آرتریت، دندان‌درد، سرفه مزمن، یبوست، گزش مار و حشرات و شماری از بیماری‌های عفونی توصیه کرده است. چنین پیشینه‌ای نشان می‌دهد که توجه به سیر صرفاً محصول تحقیقات جدید نیست و این گیاه از دیرباز بخشی از تجربه غذایی و درمانی جوامع انسانی بوده است. سیر؛ دارویی که هزاران سال قدمت دارد
ضرورت مطالعه علمی سیر از تنوع فراوان مواد موجود در آن ناشی می‌شود. این گیاه منبعی از ویتامین‌ها، مواد معدنی، اسید‌های آمینه آزاد، مواد معطر، ترکیبات فنلی و ترکیبات گوگردی است. در سیر دست‌کم ۳۳ ترکیب گوگردی، چندین آنزیم، ۱۷ اسید آمینه و تعدادی ماده معدنی شناسایی شده است. آلیین، آلیسین، آجوئن و دی‌آلیل دی‌سولفید از جمله این ترکیبات هستند. آلیسین به‌ویژه از آن جهت اهمیت دارد که در سیر سالم و دست‌نخورده به همان شکل نهایی وجود ندارد، بلکه عمدتاً پس از آسیب دیدن بافت سیر تشکیل می‌شود. هنگامی که حبه سیر بریده یا له می‌شود، آنزیمی به نام «آلیناز» ماده آلیین را به آلیسین تبدیل می‌کند. بررسی این فرایند می‌تواند به شناخت بهتر خواص سیر و شیوه مناسب استفاده از ترکیبات فعال آن کمک کند. …
