بازار
آیت‌الله قاضی طباطبایی شامگاه دهم آبان‌ماه ۱۳۵۸، پس از اقامه نماز عشاء در مسجد شعبان تبریز، همراه حاج شیخ علی خیابانی از مبارزان این شهر، مسجد را ترک کرد. آنها نمی‌دانستند که تروریست‌ها مسیر حرکتشان را زیر نظر گرفته‌اند و لحظاتی بعد، خیابان‌های تبریز صحنه اجرای نقشه‌ای از پیش طراحی‌شده خواهد شد.
محمد متحدی، از اعضای گروهک فرقان که با نام مستعار «مهدی» فعالیت می‌کرد، با یک موتورسیکلت سوزوکی ۱۲۵، خودروی حامل آیت‌الله قاضی را تعقیب می‌کرد. او پس از مدتی، در تقاطع خیابان شاهپور از خودرو سبقت گرفت و با روشن کردن چراغ راهنما، به همدستش علامت داد.
مسعود تقی‌زاده در فاصله حدود ۲۰۰ متری کوچه محل قرار، در همان خیابان و در کنار فردی معروف به «مشهدی مصطفی» منتظر بود. در همین هنگام، برق خیابان قطع شد؛ تاریکی، فرصتی برای اجرای نقشه تروریست‌ها فراهم کرد.
با دریافت علامت، تقی‌زاده به سمت خودروی آیت‌الله قاضی حرکت کرد و در آستانه کوچه، خود را به خودرو رساند.
۳ گلوله در تاریکی
تقی‌زاده سه گلوله به سمت آیت‌الله قاضی شلیک کرد. دو گلوله به هدف اصابت کرد؛ یکی به سر و دیگری به شانه این عالم مبارز.
در آن لحظات سرنوشت‌ساز، آیت‌الله قاضی در حالی که به‌شدت مجروح شده بود، رو به همراهش، حاج شیخ علی خیابانی کرد و گفت: «حاج شیخ علی، سنه بی‌شی‌اولمادی؟»
یعنی: «حاج شیخ علی، به تو چیزی نشد؟»
این پرسش، آخرین کلامی بود که از او نقل شده است؛ جمله‌ای کوتاه که تصویری روشن از روحیه و منش انسانی او در واپسین لحظات زندگی به یادگار گذاشت. او حتی در آستانه شهادت، پیش از آنکه از وضعیت خودش بپرسد، نگران سلامت همراهش بود. …
