حدود ۶۶ میلیون سال پیش، زمین یکی از فاجعه‌بارترین رویدادهای تاریخ خود را تجربه کرد؛ برخورد سیارکی عظیم که نه‌تنها دایناسورهای غیرپرنده را از میان برد، بلکه مسیر تکامل حیات روی سیاره را برای همیشه تغییر داد. این رویداد که پایان دوره کرتاسه را رقم زد، باعث نابودی حدود ۷۵ درصد گونه‌های زنده زمین شد. گرچه، …

حدود ۶۶ میلیون سال پیش، برخورد سیارکی عظیم زمین را وارد یکی از تاریک‌ترین دوره‌های تاریخ کرد؛ اما در میان نابودی گسترده، برخی گونه‌ها زنده ماندند.

این تصویر ماهواره‌ای خیره‌کننده، رشته‌هایی طلایی را در اطراف «دریاچه ارواح» در غنا نشان می‌دهد؛ دریاچه‌ای که در پی برخورد ویرانگر یک سیارک با زمین، حدود یک میلیون سال پیش ایجاد شد.

دانشمندان معتقدند دهانه‌های برخوردی سیارک‌ها (گودال‌هایی که بر اثر برخورد سنگ‌های فضایی با زمین ایجاد می‌شوند) با ایجاد دریاچه‌های گرم و غنی از مواد معدنی، پناهگاهی امن برای نخستین موجودات زنده تولیدکننده اکسیژن فراهم کردند.

یک ستاره شناس در مورد برخورد شهاب‌سنگ دیگری به سبک چلیابینسک هشدار داد.

اگر تمدنی پیشرفته در فاصله ۶۶ میلیون سال نوری از زمین وجود داشته باشد، در حال حاضر سیاره ما را در دوره پایانی کرتاسه و هم‌زمان با رویداد برخورد سیارک چیکشلوب مشاهده می‌کند.

«عصر یخبندان ۵: مسیر برخورد»، با افزودن مولفه‌های علمی-تخیلی و تهدید سیارک، تلاش کرد تا از نو جان تازه‌ای به فرنچایز بدهد، اما در نهایت از نظر روایی بیشتر به تکرار فرمول‌های پیشین و اغراق در شخصیت‌ها تبدیل شد.

ناسا اعلام کرد یک سنگ فضایی ۶۰ متری شانس کمی برای اصابت به سطح قمر زمین دارد.

ناسا تصویری شگفت‌انگیز از دهانه «چهره شاد» روی مریخ منتشر کرده؛ دهانه‌ای که شکل آن شبیه به صورتی لبخندزن و چشمک‌زن است و میلیاردها سال پیش بر اثر برخورد یک سیارک شکل گرفته است.

دانشمندان احتمال برخورد سیارک 2024 YR4 با قطر حدود ۶۰ متر با ماه در ۲۲ دسامبر ۲۰۳۲ را تقریباً ۴ nvwn تخمین می‌زنند.

تلسکوپ فضایی هابل برای اولین بار، تصاویر مستقیم از برخورد دو جسم بزرگ پیش‌سیاره‌ای (احتمالاً سیارک‌مانند) را در اطراف یک ستاره جوان ثبت کرد.

رکنا: دانشمندان هشدار می‌دهند یک سیارک شناسایی‌شده ممکن است در سال 2032 به ماه برخورد کند؛ رویدادی که علاوه بر ایجاد انفجاری عظیم، می‌تواند بقایایی را به فضای نزدیک زمین پرتاب کرده و تهدیدی بالقوه برای ماهواره‌ها و مأموریت‌های فضایی باشد.

بیش از ۴.۵ میلیارد سال پیش، یک سیارک غول‌پیکر به نام تئا در یک برخورد عظیم با زمین منجر به تشکیل ماه شد.

کشف یک برخورد عظیم و یک دهانه پنهان، راز سیارکی که ۱۱ میلیون سال پیش به زمین برخورد کرده بود را فاش کرد.

ناسا فیلمی از برخورد یک سیارک به ماه گرفت که کاملا نادر و اتفاقی است. از آنجایی که ماه جو ندارد، سیارک‌ها مانند زمین نمی‌سوزند، بلکه روی سطح ماه می‌افتند. چنین برخوردهایی باعث ایجاد دهانه‌های جدید در ماه می‌شود.

سیاره زهره میزبان گروهی از سیارک‌های پنهان و ناپایدار است که مدارشان می‌تواند در آینده، زمین را به شکلی غیرمنتظره در معرض تهدید قرار دهد.