عطوان هشت نوبت بمباران این پایگاه هوایی را اقدامی تحقیرآمیز دانست و با انتقاد از انفعال آنکارا نوشت: با وجود نفوذ گسترده ترکیه در شمال سوریه، این کشور به بهانه اینکه پایگاه مذکور در خاک ترکیه قرار ندارد یا برای جلوگیری از ورود به دامی که نتانیاهو پهن کرده، از هرگونه اقدام بازدارنده خودداری کرد. این در حالی است که سکوت و عدم پاسخگویی در برابر این تجاوز، خود افتادن در دام اسرائیل است؛ چراکه این حمله نشان داد ادعای ترکیه در خصوص دفاع از حاکمیت و تمامیت ارضی سوریه با واقعیت فاصله دارد.
این تحلیلگر با مقایسه سیاست ترکیه در سوریه و اوکراین افزود: ترکیه ملزم به آغاز رویارویی مستقیم نظامی نبود، اما حداقل انتظار میرفت سامانهها و تجهیزات دفاعی پیشرفته—از جمله پدافند موشکی اس-۴۰۰ خریداریشده از روسیه یا پهپادهای رزمی—را در اختیار ارتش سوریه قرار میداد تا دمشق بتواند با تجاوزات مکرر مقابله کند؛ همانگونه که آنکارا در مناقشه اوکراین دست به حمایتهای نظامی و تسلیحاتی گسترده زد.
وی این حمله را نخستین آزمون واقعی «ائتلاف سهجانبه مکه» (متشکل از ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان) توصیف کرد و گفت: وقتی این ائتلاف نتواند در برابر تجاوز به حوزههای نفوذ خود در ادلب واکنش نشان دهد، ناکارآمدی ساختاری خود را به نمایش گذاشته است و در آینده نیز توان بازدارندگی در دفاع از قلمرو یا منافع کشورهای عضو را نخواهد داشت.
عطوان در ادامه با اشاره به عملیاتهای موشکی ایران در هدف قرار دادن اراضی اشغالی در حمایت از همپیمانان منطقهای خود تصریح کرد: کشورهای عضو این ائتلاف و بهویژه ترکیه که از توان نظامی و زرادخانههای موشکی بهرهمندند، باید از رویکرد جسورانه ایران در ایجاد موازنه وحشت و بازدارندگی الگوبرداری کنند؛ رویکردی که تلآویو را با وجود فشارهای سنگین بینالمللی و تحریمهای اقتصادی عقب راند.
عطوان در پایان خاطرنشان کرد که انفعال و تسلیم دولت ترکیه در برابر حملات رژیم صهیونیستی، میتواند به محرکی برای سازماندهی و خیزش نیروهای مقاومت مردمی در سوریه جهت دفاع از تمامیت ارضی این کشور تبدیل شود.
انتهای پیام
