بخش قابل توجهی از انرژی مصرفی ساختمانها صرف تأمین گرمایش و سرمایش میشود و در ساختمانهایی که از عایقبندی مناسبی برخوردار نیستند، بخشی از این انرژی از طریق دیوارها، سقف، کف و پنجرهها به هدر میرود. این مسئله بهویژه در فصل سرد سال و همزمان با افزایش تقاضای گاز برای گرمایش، فشار بیشتری بر شبکه گاز کشور وارد میکند.
در چنین شرایطی، اجرای مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان که با هدف بهینهسازی مصرف انرژی و کاهش اتلاف حرارتی تدوین شده، اهمیت ویژهای دارد. رعایت این مقررات در مراحل طراحی، انتخاب مصالح، اجرا و بهرهبرداری ساختمان میتواند ضمن کاهش نیاز به مصرف سوخت، هزینههای انرژی خانوارها را نیز کاهش دهد.
با وجود اهمیت این موضوع، اجرای الزامات بهرهوری انرژی تنها نباید به ساختمانهای جدید محدود شود؛ چراکه بخش عمدهای از واحدهای مسکونی کشور در سالهایی احداث شدهاند که استانداردهای کنونی بهینهسازی انرژی در آنها رعایت نشده است. از اینرو، بهسازی ساختمانهای موجود، عایقکاری حرارتی، اصلاح سامانههای گرمایشی و نوسازی موتورخانهها باید در کنار ارتقای استانداردهای ساختوساز مورد توجه قرار گیرد.
از سوی دیگر، تحقق … …

بازار





























































































































